browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

15-07

Posted by on 15/07/2022

Vanmorgen begon de dag ook voor mij om 06.00 uur. Ik ben alle ochtendhandelingen, natuurlijk inclusief de koffie, op mijn gemak gaan doen. Zo rustig zelfs dat terwijl ik zat te ontbijten er vier konijntjes aan het eten waten en een eekhoorn op zijn gemak op zoek naar zijn/haar ontbijt was. Tussen door vlogen er houtduiven en eksters af en aan. Jammer genoeg was de stroom uitgevallen en wel op het hele veld. Mijn telefoon lag dus aan een accu pack.

Gisteravond bleek dat er nog al wat jongeren ook vlak bij op de camping stonden en die waren natuurlijk niet seizoen ik mijn slaapzak in krop. Voor die tijd heb ik nog een gezellig gesprek met mijn buurman gehad.

Gent is een mooie stad, maar wel een moeilijke stad om uit weg te komen. Een soort van ‘hotel California; ‘you can check out any time of the night, but you can never leave’

Over de eerste 10km deed ik dan ook een uur.

Daarna stond de dag het meest in het teken van de spoorwegen. Fietspaden langs spoorlijnen in gebruik, langs spoorlijnen die je af en toe tussen de braambossen zag en gewoon over de voormalige bedding.

In de Pinte heb ik een ruime pint drinken gekocht en wat te eten. Buiten in de schaduw op het stoepje soldaat gemaakt

Dacht je de ergste fietspaden gehad te hebben, nou Wallonië kan er echt wat van. Officieel in de knooppunten….

Dit is nog ’te doen’ maar verder op blijft er een smal, oneven pad over.
Er is wel wat gebeurd, masr niet afgemaakt

Uiteindelijk kwam ik via het laatste stuk ‘welcome to the jungle’ bij de Schelde terecht, of wacht, inmiddels heet het ‘l Escaut.

Groeten doe je dus nu met bonjour en de akkers zijn super Belgisch. Het vlas ligt er al te rotten

Op een gegeven moment kan ik mijn achteruitkijkspiegel (goed voor scrabble, als je er van houd). Ik werd achter op gereden door een Fransoos uit Mexico op een echt Nederlandse ligfiets. Je begrijpt, we zijn een eind gelijk opgereden. Hij heeft zijn tempo aan mij aangepast. Tijdens de rit hebben we over veel dingen in het Frans (beperkt), Nederlands (ook beperkt) en Engels gesproken

Vandaag kon ik goed voelen dat het de tweede dag is, dus echt ligfietshard ging het niet. Spierpijntjes, vermoeid, twee je fiets laten vallen waarbij de ergste schade aan de gekrenkte trots was, gelukkig

Aangekomen in Tournai stond de kade en de water poort duidelijk in de stijgers. Er was geen doorkomen aan en België zou België niet zijn als ze een omlijding voor fietsen hadden in gepland.

Via omrijden, gokken weer terug, weercwat omrijden, kwam ik bij de plaatselijke VVV. Daar kon ik mijn stempels halen. Tegen over de cathedraal.

Daarna maar weer verder naar de geplande Aldi en camping. Kamp was snel gemaakt. Alleen geen wifi en r**e traag 4G

En dit was vandaag

Comments are closed.