Beste beeldbuislezertjes

Gisteren, helemaal aan het einde van de dag, begon ik te merken dat mijn impact met het asfalt, ook impact op mij had.

Ik was zo ondersteboven van het vallen dat ik niet snapte waarom mijn fietssleutel niet uit het slot wilde, terwijl de fiets niet op slot stond. Ik, die tegen mijn leerlingen zei dat hij fietsenmaker was en voor de hobby voor de klas stond.

Dat leverde wel een deuk op in mijn welbevinden.

Nu deed ik gister wel erg stoer over de overige kwetsuren, maar knie links, dijbeen spieren rechts maken bewegen even geen pretje en fietsen geen fijne beleving. Dan niet vergeten mijn rechterhand. Om de eetlust niet te bederven zal ik even geen foto’s op het blog zetten.

De knokkel van de ringvinger is ontveld op een rommelige manier, de middelvinger is gekneusd en de vingertop onder de nagel is volledig ontveld.

De grote teen van de linkervoet, waar net een nieuwe nagel groeit, is ook stuk.

Goed wat nu dan? Als fietsen en in tentje kruipen een vorm van masochisme is geworden?

Gisteravond heb ik met Liesbeth gebeld en op de camping waar ik nu ben zou ik kijken wat mogelijk was.

Beste oplossing,  huur een mobilhome om bij te komen van de klap. Bah, online was er niets te beginnen,  alles vol.

Nu moest ik, links om, rechts om, toch alles inpakken en de receptie gaat ook pas om 09.00 uur open.

Erg rustig aan gedaan (slecht geslapen) en rond 09.15 was ik bij de receptie. Ik heb uitgelegd wat mijn probleem was (de val en de kwetsuren) en wat een goede oplossing zou kunnen zijn.

De jonge man van de receptie dook meteen de pc in en er waren toch wat oplossingen. Maar ik zou even geduld moeten hebben; om 12.00 uur zou er eentje klaar zijn.

Nou bleek dat de schoonmaak dame, bekend met mijn ongeluk alles op alles had gezet en om 11.00 mocht ik al de sleutel halen.

Dit zit ik te typen om 12.00 op de veranda van ‘mijn mobilhome’

Voordeel is dat de slaapzak te luchten hangt, ik lekker ga douchen en later de was ga doen. Ook de binnenslaapzak kan dan weer schoon.

Verder op het gemak blijven bewegen en ondertussen kijken of er een treinreis naar verderop in de route te organiseren is.

Voornu: rust, rijpheid en regelmaat

Vandaag, 1 mei is een feestdag in Frankrijk en is iedereen vrij. Ook de winkels zijn dicht. Dat wordt weer een noodrandsoen vanavond.

Nog even een rondleiding

De toilet heb ik maar overgeslagen. Ik zit met mijn schouders net niet klem tussen de muren.

Hier is het onweer dichterbij aan het komen. In de verte rommelt het serieus.

En, terwijl de erste spetters vallen eet ik mijn adventure food op de veranda.

Gevolgd door de skyline naturel

Vanmorgen liep de wekker om 06.15 af. Ik had heerlijk geslapen. Ben op mijn gemak alles weer gaan inpakken en klaarzetten.

Om 07.30 ben gaan ontbijten op z’n Frans. Daarna was het de fiets opladen en vertrekken 

De route zou via een fietspad langs het Ourthe kanaal de stad in gaan

Bleek dat ik toch aan de andere kant van het kanaal moest zijn

Het ziet er zo mooi uit, maar er hing wel een riool lucht

Ik zet nu wat plaatjes achter elkaar. Tenslotte verteld een plaatje meer dan duizend woorden

Even een pauze aan het begin van een park. Het is aangelegd over de ondergrondse TGV lijn. Omdat ze bij dit bankje bovengronds komen (of ondergronds gaan) kan je ze goed horen

Het park is mooi, maar je kan er aardig mis rijden. Net de verkeerde afslag. Omkeren is beter dan proberen weer op de route te komen. Het is een paar keer gebeurd. Het pad deel je met voetgangers en hardlopend voetgangers.  Dubbel opletten en dan net iets over het hoofd zien.

Na nog meer slingers de stad uit, ben ik nu toch echt aan de andere kant. Tijd voor nog een pauze.

De teller staat op 52 km.

Na 6o km ( in het totaal,  natuurlijk) ben ik op de camping aangekomen. Ik zou elektriciteit hebben op die plek, maar niets deed het. Ik terug naar de receptie. ” Nee het staat hier aan in het systeem ” Weer terug, nee het dort het niet. Ik heb de acculader met accu maar in het toiletgebouw gezet, dan kon die alvast gevuld worden.

Dan twijfelde ik aan mijn verloop stekker. Die heb ik de overbuurman in zijn handen gedrukt (oud Philips werknemer) Ik ben mijn tent verder gaan opzetten en hij heeft het verloop nagekeken. Ook die was niet stuk.

Weer naar de receptie en weer uitgelegd met mijn drie jaar MAVO Frans dat het niet mijn spullen waren maar echt de aansluiting bij mijn plekje.

Toen is de technische dienst langs geweest en bleek dat een relais niet had gereageerd op het bevel van uit de computer van de receptie. Peuheu, dat dacht ik al…

Goed de avondmaaltijd

PS ik heb niet alle linze opgegeten,  zo wel genoeg wind mee

*) en dan nu het geval van de val.

Bij het aanleggen van fietsroutes in Parijs heeft men er voor gekozen om die ook in eenrichtingsverkeer straten tegen de richting in te laten lopen.  Voor de ‘veiligheid van de fietsers heeft men dan de fietsstrook vrij gemaakt door biggetjes in het asfalt te maken. (Biggetjes zijn ook betonnen stroken met afgeronde hoeken). De strook is ca. 1m breed. Als je even niet opletten zit je of links of rechts tegen een hoge rand en val je om.

Nadat ik was gevallen, heeft een glazenwasser me van de straat geholpen. Aan de andere kant van de kruising heb ik pleisters geplakt en de spullen weer op fiets gehezen.

Score: een blauwe knie, een blauwe dijbeen spier, een vingertop fors ontveld, een knokkel geschaafd (beide aan de rechterhand en ik ben gelukkig rechts) en als laatste een gekwetst gevoel van eigenwaarde.

Vanmorgen was ik rond 06.00 wakker en ben de gewone dingen gaan doen. Het is vannacht niet koud geweest. Dan is er weinig condens in de tent en kan je de chocopasta smeren.

Al snel was e.e.a. opgeruimd en moest alleen de tent nog.

Die was de afgelopen twee dagen aangevallen dorp pluizige plantaardige wezens.

Bij het afbreken van de tent kwam ik nog een rups tegen. Die heb ik maar in het groen gezet.

Toen alles opgeladen was, ben ik vertrokken. Het was 09.00 uur.

De camping af heb ik de remmen goed gebruikt. Dat eerste stuk was steil naar beneden. Daarna moest er geklommen worden. Bleek de motor niet te ondersteunen. Met wat gefoezel en gepurk, Bleek de accu geen (goed) contact te maken. Nah ja, dan gaat hij ook niet leeg, maar ik wel.

Daarna ging het echt beter. Via boswegen kwam ik in Chamant. De naam van het dorp mist een R.

Via Chamant kwam ik in Senlis

In Senlis heb een fietspad over een voormalige spoorbaan genomen. Dat was echt mooi.

Bij een spoorbaan hoort weer een station. Dan zie je dat Senlis een hoge status had.

De route die ik uitgezet had, verliet dit mooie pad om de aansluiting te zoeken met de originele route. Ik kwam over de A1, waar menigeen ook over komt opweg naar Parijs. 🤪

Via een hobbelige weggetje kwam ik bij een stuk met kinderkopjes. Die waren zo groot en rond dat het meer volwassenhoofden waren. Weer was ik blij met mijn eigen gebit. Maar het levert ook een mooi plaatje op.

Watermolen

Daarna ging het weer de bossen in. Via de vele kruispunten (carrefours) kwam ik weer op de originele route uit. Voor de overnachtingen had ik wat campings moeten vinden, die al open waren en vaak niet langs de route lagen.

Bij Mortefontaine kwam ik het bos uit. In dat laatste stuk bos bleken die bolletjes de stuifmeel bloemen van een beuk te zijn. Heb ik het verklapt.

In Mortefontaine was het bijna 30 km gefietst: tijd voor een pauze. Bij deze droog staande fontein heb ik die dan ook genomen

Met een gedicht

Er staat:

Ergens onderweg hoorde ik ‘ping’ onder me….

In de app van de fietsvakantiewinkel bleek een fietsenmaker op een goeie 2 km van hotel te zijn.

Oh ja, onderweg kwam ik langs het punt waar ik de vorige keer besloot om te stoppen met de ligfiets als vervoermiddel voor deze tocht. Nu fietste ik er met een glimlach langs😁

Terwijl ik steeds schever zat heb ik de laatste 20 km flink door getrapt.

Ondertussen vlogen de vliegtuigen over; startend en landend op vliegveld Paris Charles de Gaulle. Dus Jos vD: ik heb ze weer zien vliegen 🤪

Net over tweeën was ik bij de receptie van het hotel. Ik heb een kamer gekregen op de eerste verdieping,  geen lift.

Ik heb alle tassen naar boven gebracht en ben naar de fietsenmaker gefietst.

Ik heb het probleem uitgelegd en wat het doel van de tocht was. Meteen is er een zadel gezocht en de werkplaats aan de slag gegaan. Ook een Sele, maar met een royalere zit.

Vanwege de snelle service wilde ik juist van hun een stempel. Dat werd dan weer zeer gewaardeerd.

Na de fietsenmaker ben ik langs de Lidl gegaan. De lunch voor morgen alvast gekocht.

Daarna nog even gekeken of de Chinees nog bestaat. Die opent pas om 19.00 uur

Heb ik de tijd om even te douchen en uit te rusten.

Maar ook heb ik het ontbijt voor morgen geregeld: 07.30

Lunch heb ik tenslotte al in mijn tas.

Ik heb fiets toch maar verzet en voor en achter aan de ketting gelegd.

Ondertussen hier de dagroute

Natuurlijk publiceer ik ook mijn avondeten weer maar ga zo eerst die kant oplopen.

JE MOET TOCH ALLES PROBEREN???

En toe

Ik krijg het idee dat de wok van Walcheren hier wel gelukt is. Het loopt hier vol. Ik ook

Loop je weer terug, kom je allemaal brandkraan tegen.

Ik had mijn jas mee, maar die was niet nodig…..

Morgen Parijs! 🎉🎉🎉🎉🎉

Ondanks dat het mijn fiets vrije dag was, werd ik om 06.30 wakker. Ik had heerlijk geslapen, dat wel.

Eerst maar eens de toilet gang, daarna ontbijten. Armand was nog niet wakker.

Tijdens het ontbijten was inmiddels Armand aangeschoven. Tijdens het eten zijn er weer veel tips e.d. uitgewisseld. Nog steeds praat hij sneller dan het geluid. Het heeft me wel wat links opgeleverd voor apps en sites.

Armand was daarna zo ingepakt en opgeladen. Weer was ik te laat met het nemen van een foto.

Na het vertrek ben ik maar eerst aan de slag gegaan. Bijvoorbeeld het luchten van de slaapzak. Je kan zien dat er zware luchten inzaten, want het dak van de tent zakt door🤪

Het volgende was douchen en een klein wasjes doen.

Het klinkt allemaal niet zo moeilijk, waren het niet dat je voor elk klusje eerst 4 tassen overhoop moet halen,  het toiletgebouw gebouw niet op de gang is maar een klein stukje lopen. Als je iets vergeet dan kan je weer terug.

Toen de was hing, heb ik mijn ‘bed’ weer opgemaakt en ben ik ‘boodschappen gaan doen. Lopend naar het centrum. Ik denk dat als je iets te hard rijd, je aan de andere kant van het dorp bent, voordat je het door hebt.

De epicerie had duidelijk een monopoliepositie positie in het dorp; de prijzen waren niet mals.  Daarna bij de bakker een baguette gehaald.

Na de boodschappen weer terug naar boven. De camping deelt de helling met een begraafplaats. Op beide terreinen is het ‘doodstil’

Het was ook nu weer stevig door stappen om boven te komen bij de tent.

Bij de tent heb ik de boodschappen opgeruimd en ben ik even gaan afkoelen op een bankje bij de petanque baan.

En dan nog even een foto voor één van mijn sponsors

Om een uur of één ben ik gaan lunchen. Heerlijk een verse Franse baguette. Helemaal op. Moet vanmiddag nog maar weer een keer naar de bakker voor het ontbijt.

Zit je rustig te eten, zie je een eekhoorn in de boom. Hij/zij staat echt op de foto

Op zo’n dag heb je gewoon even de tijd om over dingen na te denken.

De muggen hier zijn zo groot en geniepig.  Sanquin kan jaloers zijn hoe snel die beesten kunnen aanprikken en bloedzuigen. Voordat je er erg in hebt ben je een halve liter lichter.

Ik ben blij hoe ik de route zolang van te voren uitgezet heb en keer op keer aangepast en ge-fine-tuned. Soms loopt het gesmeerd maar gister sloeg ik de plank mis. Ik had een kortere weg uitgezet in plaats van het fietspad over een verharde weg  (volgens de kaart). Bleek de verharding gemaakt te zijn met bouwpuin. Volgens mij ben ik aardig wat  nokbalken tegen gekomen die over dwars lagen. Ik maakte me al zorgen over het volgende dorp. Ik kreeg het idee dat het volledig als wegdek was gebruikt.

Na deze bespiegelingen ben ik de fiets gaan controleren. Ketting smeren, spatbord voor wat meer vrije ruimte en na gegaan waarom er af en toe een nare ping was te horen. Eerst was niet te bepalen van welk wiel, maar het bleek de magneet van de snelheidssendor van de motor te zijn. Nu maar hopen dat ik deze niet te vrij heb gezet. Geen signaal = geen ondersteuning.

Later op de middag ben ik om een baguette voor morgenochtend gegaan

Even nog wat Franse sfeer plaatjes

Zo nu eerst eten koken.

Morgen start het laatste stuk naar Parijs. Dan slaap in een hotelbed en laat ik de Chinees voor me koken. 😁

Vanmorgen was ik om 06.00 wakker. Heel op mijn gemak opgestaan en naar het toiletgebouw gegaan. Op de fiets.

Inmiddels heb ik op het terrein 3 km naar en van het toiletgebouw gefietst.

Ik ben gaan opruimen en ontbijten bijna tegelijk. Dus een beetje ongecontroleerd (😱 nu al)

Terwijl ik zat te eten viel mijn oog op een ‘boom’ links van me. Een voorbeeld hoe de natuur volhoud.

Uiteindelijk was ik om 09.15 klaar en ben ik eerst het vuilnis gaan wegbrengen.

Eenmaal onderweg kwam ik Carlepont uit meteen weer in het bos.

In de berm groeide en bloeide van alles waar ik als bioloog blij van wordt: slanke sleutelbloem, wilde hyacint, koekoeksbloem,

lelietjes der dalen (nee die bloeien pas rond 13 mei)

Even verder kwam ik dit bord tegen. Het verwijst naar de EuroVelo 3. De EV routes volgen opvallend vaak de fietsroutes van de vereniging de Europafietsers. Echt waar, de vereniging heeft juist meegewerkt met het opzetten van de EV’s

Even verder een andere fijne geruststelling; ik zit op de goede weg.

En de geruststellingen konden echt niet op….sticker van de route fie ik volg.

En dan fiets je ineens langs de Oise Compiègne binnen.  Het eerste stuk is dan niet zo interessant omdat het industrieterrein is. Maar kom je dichter bij de stad, dan zie je ook veel binnenvaart scheepswrakken. Het laten liggen is goedkoper voor de eigenaar, dan laten slopen.

Op de boeg staat “de geduchte” in het Frans 🫢

Ik zit nu even op een bankje met uitzicht op de Oise. Dit stukje te typen.

In Middelburg burg wordt er koningsdag gevierd

Na de pauze in Compiègne, ben ik weer 20 km verder gegaan.

Voordat ik de stad verliet heb ik echter even boodschappen gedaan. Bij de Netto

De route ging vervolgens een hele tijd langs de Oise. Op zich een mooi fietspad, maar daar waren de boomwortels niet overal mee eens. Af en toe leek het meer een wasbord en ben ik blij dat ik geen kunstgebit heb; ik zou het zijn verloren.

Op een gegeven moment kwam ik langs een roeivereniging met mooie oude bomen. Tenmiste dat zullen het zijn geweest voor de inwoning van de maretakken.

In Pontpoint heb ik bij een oorlogsmonument voor “la Grande Guerre” (typisch dat oorlog vrouwelijk is het Frans 🤪) pauze gehouden. Lekker even in de schaduw onder een boom.

Daarna was het nog een kilometer of 10 om bij de camping te komen.

Het pad de camping op was zo steil dat ik gelopen heb; 6 stappen vooruit,  even weer op adem komen🤥 (het waren minder stappen, vandaar de pinokio)

Boven aangekomen heb ik de receptie opgezocht. Netjes in het Frans om een plaatsje gevraagd, terwijl het zweet uit mijn poriën droop en mijn adem gejaagd als de wind was. Kreeg ik het antwoord: “non!” .

Daarna met een big smile “oui”. Ik kreeg het ticket in te vullen, hij berekende de prijs die ik daarvoor moest betalen (€25 voor twee nachten)

Hij is voor me uit gereden met zijn truck naar de tent plaats. Natuurlijk stelde ik voor dat vooruit zou lopen met mijn fiets en ik de truck zou nemen.

Nou ik heb plaats zat….(nog)

Vlak bij staat het ’toiletgebouw’: twee afwasbakken, 1 wastafel, 2 pisbakken,1 douche en 1 toilet. Het moet niet drukker worden.

Na het kiezen van de plaats heb ik weer eerst de tent op gezet, zodat die weer kon drogen.

Kon ik even uitpuffen

En vervolgens op pad om de obligate stempel te halen.

En dat is zes.

Morgen even niet: zes dagen zult gij fietsen, de zevende is een rustdag

Ondertussen heb ik 374 van de 2511 km gefietst. Dat even voor de statistieken: het is 14,89%. Voorwaar een mooi begin als de hele planning 7 weken is😁

En vandaag ziet er dan zo uit:

Straks lekker eten🤤 (ik weet al wat ik ga eten.

Nu eerst de tent inrichten.

Zo nu weten jullie het ook

De redt van de tijd kan ik Frans oefenen; een Fransman uit Grenoble is op we naar de Noordkaap.

Ik zet dit dagbericht dan ook nu maar vast online en kan de telefoon aan de lader

Vanmorgen was ik rond half zeven op. Naar het toilet gebouw en daarna wat opruimen en ontbijten.

Jasper was later op maar sneller klaar. Hij sjouwt ‘ook maar’ met een kilo of 15 op zijn rug. Ontbijten was er voor hem niet bij en hij was er snel vandoor. Natuurlijk niet voordat we afscheid hadden genomen.

Jammergenoeg genoeg net vergeten een foto te nemen toen hij weg liep.

Voor mij was het vertrek dicht bij half tien. De route zou ook niet zo lang zijn.

Na wat klimmen en dalen kwam ik bij de heilige Simon (st. Simon) Ik zou daar over de brug over het Somme kanaal moeten, maar die was echt afgesloten. Zo nodig dat er een voetgangersbrug naast lag. Wel even gesproken met een plaatselijke bewoner, maar die zei al dat je echt niet over de weegbrug kon

Op weg dan maar. Ik heb wel eerst even gekeken naar een ‘goede’ omleiding voor mij, om zo snel mogelijk weer op m’n route te zijn.

Een andere bewoner van Sint Simon boodschappen nog aan om me te helpen over de voetgangersbrug te komen, maar dan had alles van de gietstukken gemoeten om Ros versjouwebel te krijgen. Lief aangeboden en erg goed voor mijn Franse taal.

Dat werd dus deviation-2 volgen. Met 11 km meer op de teller kwam ik weer op de route. Op zich zie je dan nog veeeeeeel meer moois was ik anders niet gezien zou hebben 🤪

Via plaatsjes als Tugny-et-Pont (over het st. Q kanaal als nog), Dury en Ollezy kwam ik bij Cugny weer op de route.

Soms was het bijna vlak, maar vaak moest ik mijn benen goed gebruiken (en de ondersteuning 😁)

Van Cugny ging het in een redelijk rechte lijn naar Bussy. Ik zal nu maar niet alle tussen liggende plaatsen opnoemen.

Bij Bussy heb ik maar een pauze genomen in een bushokje met ruil bibliotheek. Jammergenoeg niets voor mij; mijn Frans is ook weer niet zo goed

Even later kwam ik op een werkelijk erg strak jaagpad, langs een redelijk nieuw kanaal,  canal du Nord.

Ik had haast, want ik moest nog boodschappen doen. De aldi langs de route bereikte ik om 13.33 uur. Net dicht 🫩. Geen brood, geen toe, geen warm eten, geen…

Oké dat wordt water en hard keks.

Gelukkig was in Sempigny een bakkerij nog net open. Brood en toe gescoord. Dat wordt vanavond uit de voorraad noodrandsoenen een adventure meal kiezen; ook niet erg.

Opweg naar Carlepont kwam ik door het bos van Ourscamp.

In Carlepont was ik snel bij de camping. Een uitgebreid terrein met veel vaste gasten. Verouderde elektrische aansluiting en met Franse randaarde stopcontacten. Het was even zoeken naar een goed, vlak plekje met stroom en water en morgen zo vroeg mogelijk in de zon.

In het sanitair gebouw stond ook een wasmachine.  Ik denk meteen gebruiken. Terwijl ik me douche wordt de was gedaan.

Toen ik schoon was ben ik de schone was gaan ophalen. Ik heb meteen een stempel gehaald.

De was hangt in middels te drogen en de tent is nu ingericht. Straks even boven proberen of ik een betere internet verbinding heb. De foto’s willen maar niet uploaden.

In iedergeval was dit de route van vandaag.

Goed, dan ga ik, na dat ik de schone was heb opgeruimd, koken en dan blijkt de dichtstbijzijnde kraan niet aan te staan.

Even verder langs het pad zitten in twee stacaravans een opa en oma en een gezin met twee kinderen. Ik denk, ik vraag daar even om water.

Tja, het spelletje was belangrijker dan een vreemdeling te helpen aan wat water. Nee, nog eens 50 meter verder op is ook een kraan (voor campers) en anders moest ik maar even voor water naar het toiletgebouw 200 meter verderop.

Wat kunnen we toch ongelooflijk gastvrij en behulpzaam zijn voor anderen. Op de terugweg weg heb ik ze wel hartelijk bedankt voor de hulp.

Het telefoon netwerk speelt hier niet mee en ik krijg niet alle foto’s geupload.

Morgen in Compiègne probeer ik de ontbrekende foto’s te plaatsen

Nou had ik de tent zo gezet dat de zon er vanmorgen zo vroeg mogelijk op zou komen, krijg je dit…..

Nu was ik al niet vroeg wakker en had ik lekker geslapen maar ja, dan pak je de tent weer nat in.

Uiteindelijk kon ik op mijn gemak inpakken en was ik toch nog rond 09.15 weg.

Eerst door de stad langs een drukke weg het centrum van Cambrai in. Daar heb ik een snoertje gekocht bij de Match. Ik hoopte daarmee de ereader weer aan de praat te krijgen.

Daarna was het de stad uit. De zon deed zijn best om de mist op te lossen

Bij Crèvecourt sur l’Escaut stak ik de Schelde en het canal de st. Quintin over. Ook al was de route baré (weg gesloten), kon ik toch lopen over de brug. Ik begrijp wel waarom de brug gesloten is. Het achterstallig onderhoud komt hier ook voor.

Daarna was het op weg naar de abdij van Vaucelles.

Voor dat je bij de abdij bent, zie je eerst een torentje.

Dat is het restant van een kilometer lange muur rond de abdij. Was 5 tot 6 meter hoog. De muur is gesloopt om de stadsmuur van Cambrai te bouwen. Het torentje is blijven staan….

….en een deel van de abdij ook.

Dit is wel het gebied van de waterkastelen

En dan ineens bij Gouy zie je dit bordje

En kom je bij de bron van de Schelde

Maar dit is het dan: de bron van de Schelde

En de verbinding met Antwerpen

Zou Vlissingen van het beeld van Michiel de Ruyter afwijken, er is nog wel plekje

Voor de bron was het al klimmen, maar er na nog meer. Je fietst dan de waterscheiding tussen de Schelde en de Somme over.

Boven staan veel windmolens. De vorige keer dat ik er langs kwam, waren ze nog driftig aan het bouwen, nu nog een enkele molen in aanbouw

Overigens het kanaal van st. Q gaat via een tunnel er onder door. Een sleepboot die elektrisch is trekt een sleep schepen er door. De sleepboot vaart op bovenleiding.

Jammergenoeg zie er niets van vanaf de weg. Een eind verder gaat het kanaal nog eens door een tunnel. Die komt bij Lesdins weer boven. Ook daar zie je niet veel van..

Maar om te laten zien dat het kanaal bij Cambrai start…

Wat ik er ook zag staan is…

Vanaf dat punt ben ik over het jaagpad verder gegaan. Je zou denken “lekker vlak”, maar tussen alle kuilen, was vast wel een vlak stukje. Als als het einde van zo’n stuk je bagage nog aan je fiets hangt en je hebt geen haakse wielen,  dan heb je het goed gedaan.

Bij st. Quintin ben ik eerst gaan kijken of de jeugdherberg toch niet stiekem open was. Er waren mensen,  maar de poorten waren stevig op slot

Ben wel even boodschappen gaan doen..

Daarna heb ik de stad achter gelaten.

Verder langs het kanaal…..en ja, daar was het wegdek om te biljarten (even verder niet meer)

Ik ben door gehobbeld naar Seraucourt le Grand.

Een camping met een trekkersveld voor pelgrims naar Rome of Santiago

Voor €12,60 heb je alles wat je nodig hebt: water elektriciteit wifi en sanitair. Kom daar maar eens om

De andere pelgrim is Jasper. Uit Gent,  maar dat neemt ik hem niet kwalijk.

Vorig jaar heeft hij Santiago lopend gedaan en de smaak te pakken gekregen. Nu loopt hij naar Rome.

Uiteraard hebben we al heel wat met gesproken over praktische en andere zaken. Ik heb hem een noodrandsoen hardkeks gegeven (is mijn bagage weer 25 g lichter)

Van hem kreeg ik een klavertje vier. Die heb ik met sellotape vast geplakt in mijn paspoort.

De tent is droog, ik ga mijn bedje spreiden en eten

En wat heb ik gegeten?

En toe

Maar wel gezellig

Zo werd het gezellig laat

Laatste aanpassing 26-4 07:38

Vanmorgen werd ik om 06.00 wakker en riep de natuur me. In de slaapzak was het lekker warm, dus ik had nog niet zo’n zin. Maar ja, a man got to do…..

En, ja het was fris. De telefoon zei 4°C, maar de grond iets anders

Na wassen en de rest ben ik gaan ontbijten.

Het was nog zo rustig, dat de fazanten hanen rustig rond liepen

Om 09.00 uur was alles in gepakt en op geladen en reed ik de camping af.

Via een brug ben ik naar de linker oever gegaan om daar verder over het jaagpad te fietsen.  De oude kalkovens staan er nog.

Net als gisteren kwam ik vandaag weer bossen Japans knoopkruid tegen.

Bij Bléharies heb ik de Schelde links laten liggen. (Die komen we later nog wel weer tegen) In het dorp was mijn eerste stop bij een bakker om wat te ‘eten’ te kopen (pain au raisin, pain au chocolat en nog een abrilozenflap) Ik dacht die eet ik op net over de grens bij Rumegies.

In Rongy werd mijn snelle vooruitzicht onderuit geschoffeld: opgebroken weg☠️ Dat werd twee km omrijden en wat terug om deze foto te maken.

Tijdens de omweg was ik al Frankrijk binnen gekomen (odido meldde het ook al), maar nu weten we het officieel. Weer een grens gehad.

Op een bankje daar heb ik de buit uit Bléharies opgegeten en dit stukje alvast getypt.

Ik heb ook even globaal naar mijn achterrem gekeken.  Een remblokjes zat los en liep aan. Dan heb je niet veel profijt van de elektrische ondersteuning. Hopen dat het verholpen is, anders moet de fiets rigoureus op z’n kop, wiel er uit en alles nalopen 😱

Even verder bleek de rem nog steeds aan te lopen, maar een tandje bijzetten in het elektrische ging ook niet; dan trap je meteen heel zwaar.

Maar even door gaan naar Cambrai en daar verder kijken.

De route ging door een prachtig bos, alleen was de weg voorzien van verkeersdrempels die niet mis waren; alles is goed aangeschaft

In Marchienes heb een andere route genomen via een voie vertes; een voormalige spoorlijn. Ook de stations zijn er hier nog en af en toe een verdwaald overgroeid stuk spoor.

De spoorroute heb ik gevolgd tot Fenain. Daar heb ik de officiële route weer opgezocht.

In Abscom heb ik de Carrefour opgezocht om wat te drinken te kopen voor bij het brood.

En zit ik dus aan dit deel van het bericht te werken😁

Na het eerdere typeert, heb ik de pendix app geopend en ben ik wat gaan rommelen in de software instellingen. (Toch fijn als ook nog nurd bent).

Daarna werkte in iedergeval de motor weer naar behoren. Enige positieve: de accu was nog maar nauwelijks gebruikt, dus zelfs vol gas naar Cambrai was mogelijk (niet gedaan hoor)

Onderweg kwam ik voor de vierde keer in mijn leven door Wasnes sur bac.

Onderweg kom je dan eindelijk het bordje Cambrai tegen en weet je dat je gichterbij komt.

In Cambrai ben ik eerst naar de hofleverancier gegaan.

Daarna naar de camping. Daar was geen kantoor meer open en moest je zo inchecken. Voor €14,50 een grote plaats, sanitair en stroom. Maar wel met je pas betalen,  niet contactloos

Om eea te weten te komen vroeg ik aan een vrouw die aan het afwassen was, of het kantoor niet open was. (In mijn beste Frans). Zij antwoorden ook in haar beste Frans, tot ik Engels en even later Dutch voorstelde. Toen was de uitleg snel gegeven. In het Nederlands. Ik heb nog even staan praten met haar en haar man die er ook bij gekomen was.

Ik ben eerst mijn tent gaan opzetten, want die was nog kletsnat van de dauw en de condens. Daarna ben ik de vvv gaan opzoeken in het centrum.

Ik dacht dat ik bij die grote kerk wel een stempel kon vinden maar ik moest dus toch echt naar de vvv.

Kwam ik wel dit tegen op de stoep en wist ik dat ik goed zat.

Bij vvv kreeg ik mijn stempel

En op weg terug kwam ik dit gebouw tegen.

Daarna terug naar de aldi om de net gekochte kabel om te ruilen, maar mijn type hadden ze niet.

Weer op de camping eerst maar gezorgt dat alles wat vochtig was kon drogen,  alles wat leger was opgeladen kon worden.

Ik heb het achterwiel een klein tikje anders vast gezet en hoop dat het aanlopen nu over is. Morgen weten we het. (Toch handig om een ring-ratel-steeksleutel mee te nemen.

Ik ga zo afsluiten, de tent inrichten en ‘eten koken’. Wellicht dat ik dit bericht nog aanvul

Nog even een inkijkje in het leven aan het einde van de dag:

That’s all fooks

Gisteravond nog een tijdje met mijn Britse buurman gesproken. Hij was ooit begonnen met hobby brouwen. Maar dat is wat uit de hand gelopen. Ze zijn een kleine artisinale brouwerij begonnen. Ze zijn nu een bier reis in België aan het doen om inspiratie op te doen.

Daarna werd het fris en rond 21.00 kroop ik mijn slaapzak in.

De camping ligt tegen de ring van Gent aan. Die is erg druk en nooit stil.

Maar ik heb wel geslapen. De slaapzak is in iedergeval warm.

Vanmorgen redelijk vroeg op, voor mijn doen. Aankleden, wassen  en ontbijten

Daarna brood voor onderweg maken en inpakken

Om uit Gent te komen lijkt altijd langer, dan het is. Toen ik eenmaal om de snelfietsroute langs het een spoor zat, ging het hard.

Even verder ging het langs een enkel spoor.

België zou België niet zijn, als wegopbrekingen zijn. Niet op tijd aangegeven.

Uiteindelijk kwam ik bij Asper bij de Schelde terecht. Let wel de Boven Schelde.

Bij Oudenaarde ben ik via een steile hoge brug de Schelde over gestoken en werd verast met dit uitzicht.

Bij Melden kon ik gebruik gaan maken van weer een snelfietsroute. Links was er uitzicht op de Vlaamse Ardennen

Ook dat wordt eentonig.

Bij Kluisbergen stond het voormalige treinstation,  maar nu als rijwielhersteller

Bij Ruien heb ik de Schelde opgezocht. Als snel heet die dan Escaut. Even verder weet je het dan zeker

Bij Bossuit was dan de ingang van het kanaal naar Kortrijk. Daar balanceer je op de grens van Vlaanderen en Wallonië . Zeg je dan goedemiddag of bonjour?

Het fiets pad was nog al hobbelig door wortelopdrukking. Op een gegeven moment hing een van de achter tassen er bijna helemaal af. Mooi moment voor de lunch. (Of is het dan déjeuner)

Van hier is nog een kilometer of 25 naar de camping. Om 13.00 had ik er 50 opzitten. Nog en reden om te lunchen (of is het……)

De route die ik nu langs de Schelde volg heeft subsidie gekregen van de EU. Daarvoor zijn veel bordjes geplaatst. Wat mij betreft had dat ook voor het wegdek gemogen. Als je tassen er af rammelen dan is er iets onder de banden niet goed.

Bij de sluizen van Hérinnes was een wel heel aardig kunstwerk gemaakt

Gelukkig kom je steeds bordjes tegen, zodat je weet dat Tournai dichterbij komt.

En dan kom je om een bocht en dan zie je de skyline van Tournai

Deze keer kon ik wel langs de waterpoort.

Langs de rechteroever ben ik doorgereden om naar de overkant te gaan. Naar het stadscentrum om een stempel te halen.

Voor het vvv kantoor werden drie Nederlandse meisjes bezig gehouden in het Frans..

Maar een foto met fiets en een stuk kathedraal, daar ging het om.

Daarna naar de Aldi voor wat boodschappen en door naar de camping.

Ik heb eerst de tent opgezet om te laten drogen. Die was nog nat van vanmorgen.  Ondertussen kan ik dit allemaal typen

Zo de tent is weer ingericht. Koken wordt vanavond simpel: “verwarm de inhoud van de verpakking”.

Ik ga wel het boekje erbij pakken want morgen begin ik echt aan de route.

Maar dit was het van vandaag…

Nog even een inkijkje in de haute cuisine

Loop ik naar de afwasplaats (la visaille), zie ik wel erg Nederlandse fietsen. Twee knullen die uiteindelijk in Parijs willen komen. Wel eerst van Tournai naar Lille…

De gazelle locomotief heeft drie versnellingen en trommelremmen 😱 De andere fiets behoorlijk versleten ketting en pion😱😱

Vanavond weer met de kippen op stok en morgen op tijd weer wakker

Vanmorgen ben ik iets voor acht uur vertrokken naar de boot. Liesbeth en ik hebben natuurlijk eerst afscheid genomen🤭

Liesbeth geweldig bedankt voor dit grote cadea🎉🎉🎉🎉

Natuurlijk ben je snel bij de boot.

Daar raakte ik in gesprek met een andere pensionado. Hij had eigenlijk steeds dit soort tochten uitgesteld.  Kwam uit Den Bosch en ik heb de Camino Brabant voorgesteld. (Zie vorige jaar)

Aan de overkant ben ik door Breskens gefietst naar IJzendijke.

Dan kom je eerst het vlakke Vlaanderland tegen

Al snel was ik bij de Belgische grens. Eigenlijk verassend snel.😁

In België heb ik gebruik gemaakt van een fietspad over een voormalige spoorbaan. Dan kom je ook spoorse bouwsels tegen zoals deze baanwachterswoning

Na 43 km was het tijd voor het tweede ontbijt. De route ging net over een slecht bospad. Veel meulzand, wortels kuilen en ander ongemak. Nu snap ik de invoering van dat buitenlander fignet 😜

Ach ja, achter je bureau verzin je van alles, ook zo’n doorsteek, maar de proof is in de riding..🌲

Verder ging de rit best snel. Vlak voor Gent kom je dan midden op een gevaarlijk kruispunt dit tegen. Een kapel voor st. Anna

Dan vraag je je af wat het kruispunt gevaarlijk maakt 🚚🚛🛻🚛🚘🚙

Na 61 km ben ik eerst boodschappen gaan doen bij de Delhaize. Dan weet je dat je niet meer in Nederland bent. (I don’t think we are in Kansas enymore Toto 🐩)

Een paar kilometer verder was ik op de camping. Eerst inschrijven en iets van een stempel.

Daarna tent opzetten. 🏕

Om drie uur zat ik lekker onderuit op mijn stoeltje.

Vanavond kook ik cassolet. Een danio toetje er bij en wat Leffe😁

Voor zover de eerste dag….

PS koken is wel een groot woord: men opene het blik, doe de inhoud in een pan en warm deze rustig op 🫢🤫

Het deed me even denken aan het Engelse leger noodrandsoen. MRE fulltime English Breakfast