Onderhoud aan de fiets. Ander pion achter en ketting. Nieuwe remblokken voor en achter

Voor zijn ze wel wat gesleten,  maar achter des te meer.

Vervangen was dus niet overbodig.

In Frankrijk hebben de remmen goed werk geleverd 😁

Vanmorgen om 11.00 stopte de bus van Camino Fietstransport voor de deur. De bus kwam uit Eersel; de chauffeur uit Leende (en kende Pieter Maas natuurlijk ook)

De fiets en de tassen stonden al snel in de garage.

Elke tas nog steeds netjes voorzien van het label 

Bij de koffie heb ik het transport betaald.

Natuurlijk gevraagd of ik kon solliciteren 😁

Na de koffie alles gaan uitpakken en schoonmaken en opruimen.

Als eerste de tent op gezet.

Aan het einde van de middag hing alleen de slaapzak nog te luchten en de fietshandschoenen en mijn pet te drogen.

In dit huis is alles wel razendsnel opgeruimd en hoef ik niet drie trappen op om een en ander op zolder op te ruimen. Alleen om mijn slaapmat op de kasten te leggen heb ik twee treetjes gebruikt

Toch even nog wat.

Vanaf het station in Middelburg ben ik naar huis gelopen. Omdat ik van uit het begin van de Oude Vlissingseweg naar huis liep, was het kringetje rond. Bij het vertrek was ik richting Vlissingen gegaan.

Thuis gekomen moest ik zelf de deur van het slot doen, door eerst de sleutel uit het sleutel kluisje te halen. Dat ging niet zo goed, omdat ik dacht dat ik de code wist, maar die was fout. Ik heb even staan oetelen, naar Liesbeth geappt en net toen zij de code appte, had ik het kluisje open.

Heerlijk, naar binnen, spullen even rangschikken en douchen.

Liesbeth heeft lekker voor me gekookt, maar om 20.00 ging bij mij, zowel figuurlijk als letterlijk,  het licht uit.

Ik ben bewusteloos gebleven tot de volgende morgen 08.30 uur. Het schijnt dat ik in le Landes nog meer bos om heb gezaagd (behalve wat in 2022 was afgebrand).

Nu verder opruimen,  wachten op de fiets, tent slaapzak en andere dingen.

Ondertussen starten hier de dagelijkse dingen ook weer op: boodschappen doen, bellen voor/over de diaconie, ….

Volgende keer bericht ik als de fiets er is.

Om 11.30 uur verlieten we het flixbus station; op naar Antwerpen.

We rijden over de E19 van Brussel naar Antwerpen. Ik begrijp nu de wens van de Belgen wel dat we mee betalen aan de wegen. Af en toe rammelen de vullingen uit je tanden. Zit je niet meer met je mond vol tanden.

Met een uurtje zit je dan weer in Antwerpen.

De stad uit was wat lastiger. Op de ring stond het al vast. Gelukkig was het er op en meteen er weer af..

Nu rijden we een bekende weg naar Eindhoven. Het spettert af en toe, maar de wolken breken al open.

Zo’n foto had ik ook in les Landes kunnen nemen. Het is daar allemaal wat verder dan hier, al maakt het wel een inhaalslag

Ongemerkt gleden we de Nederlandse grens over.

We waren op tijd in Eindhoven en heb de trein die ik wilde nipt gehaald. In de bus en er buiten heb ik nog, in het Frans, aan een aantal mannen moeten uitleggen waar het station is. Twee mannen moesten in iedergeval naar Venlo.

Nu zit ik in de trein en hoor ik eindelijk Nederlands om me heen. Dat heb ik lang niet gehoord en ik hoef niet (zo goed) na te denken hoe ik iets moet zeggen.

De spot heeft de laatste kilometers na Turnhout niets meer geregistreerd. Ik denk dat de kaartpinnetjes op zijn.

Het laatste stuk van de treinreis zet ik niet meer in het blog; met de trein van Eindhoven naar Middelburg is niet zo interessant, vind ik.

En dan is wachten lsng

De bus staat op het bord, maar niet van welk perron deze vertrekt (Flixbus 823, vetrek 06 35)

En…..hij kwam. Een dubbeldekker waarbij ik boven zit. Nog nooit zo ruim gezeten. Ik kan beide benen strekken.

De bus vertrekt maar 3 minuten te laat😁

Nog even een klein stukje langs de Seine

Kijk, over die brug heb ik gefietst…..

Ook tijdens dit gedeelte van de rit kom ik weer veel name tegen waar  ik op de fiets ben langs gekomen

België, België, België

En het regent pijpenstelen.

Brussel binnenkomend was het droog.

Kom, op naar Antwerpen

Na Eindhoven zal ik weer een update doen

Goedemorgen op deze nieuwe dag. Het is tien voor een

Ik geloof dat mijn reis op de helft is

We hebben ook de eerste sanitaire stop na Bayonne. Al de nood het hoogste is, is de benzinepomp nabij.😱 (Even bedenken dat de laatste sanitaire bezigheden in Bayonne was, 17.00)

Gelukkig ook meteen eten kunnen kopen. Dus geen hardkeks met water als ontbijt

We zitten nog voor Tours

Maar nu even een pakje hardkeks is wel lekker 😁

Om tien over drie waren we bij Orleans

Om 04.45 waren we bij de eenalaatste halte van dit stuk: Orly

En we kwamen dus op Quai de Bercy

Dan wordt het weer wachten

Bordeaux, met de Garonne

Bij de halte is het dringen, want er moeten er weer veel in

De chauffeur heeft een aflossing gekregen.

En mijn grote buurman heeft plaats gemaakt voor een ander. Gelukkig niet zo groot.

Zo rond 21.00 is er ook geen avondspits meer en we zijn dan ook zo de stad uit.

Op naar  Angoulême, volgende halte. Nog maar 25 minuten achter op de dienstregeling.

Om 21.40 werd het langzamerhand donker en was er niet veel te zien meer

Ik zet deze ook maar online en zie later wel of het aan te vullen valt

Het is 22.25 en we naderen Angoulême

Buiten valt niks te zien

Maar wel weer leuk is dat we in Angoulême in de buurt rijden nu waar ik ook gefietst heb. Alleen zie je nu alles in het donker

Denk je lekker een plat du jour te nemen,  kan dat pas vanaf 19.09 uur. Dan zit ik ‘al weer’ twee uur in de bus opweg naar Parijs.

Dan maar wat anders warm: 2 croque’s

Smaakt appart, maar het is vast ontzettend gezond. Ik neem er zo nog één en een glas locale appelsap.

Terwijl ik rustig zat, kwam er een groepje studenten langs, die rondgeleid werden. Ze kregen uitleg die ik niet direct kon plaatsen.

Na de rondleiding kwam de ‘juf’ langs. Ik heb het haar gevraagd en ze vertrek dat het baskisch was. Weer wat gehoord en geleerd.

Om een uur of drie ben ik maar weer eens naar het ‘busstation’ gelopen. Ik heb een plekje onder een boom in de schaduw gevonden, waar het wel even uit te houden is.

Terug lopend zie je toch weer andere dingen op de zelfde route.

Met een half uur vertraging en een beetje meer kwam de bus

De chauffeur was wat geagiteerd en iedereen moest roef roef maken dat hij in de bus stapte.

En die zit goed vol

Naast me zit een man die, gelukkig,  in Bordeaux er al uit moet. Hij heeft eigenlijk 1,5 stoel nodig om op te zitten

Tja, het is nu tien voor zes en de avondspits is ook hier bezig

Krijgen we ook nog een douane controle 😱

Zo schiet het ook niet erg op en de chauffeur nog geagiteerder

Meteen ba de controle een plas pauze; de boord wc is stuk 😱

Weer van die plaatsen waar ik door ben gefietst

Verder ploegen we verder naar Bordeaux. Met ruim 30 minuten vertraging

Gelukkig ging bij de eerste halte in Bordeaux de stevige buurman uit de bus; eindelijk kan ik echt helemaal op mijn stoel zitten.

Meteen gegeten en gedronken. Ik was gisteren zuinig geweest met de spullen die ik voor de lunch gekocht had.

Nog een halte in Bordeaux, in het centrum zelf en daarna wordt het weer kilometers vreten

Zet ik dit ook weer online

Natuurlijk was ik vroeger dan de wekker wakker, dat is vaker op dit soort dagen.

Ik ben op mijn gemak gaan douchen en heb alles ingepakt. Daarna ben naar het ontbijt gegaan.

De bus vertrekt toch niet eerder

En natuurlijk was ik verl te vroeg klaar voor vertrek

Oke,  keycard ingeleverd en aan de wandel om te gaan wachten op de eerste bus. De halte is pal voor een middelbare school

Precies op tijd kwam de bus aan.

En vertrokken we ook

Als ik aan de linkerkant naar buitenkijk, zijn er af en toe uitzichten op de Pyreneeën.

Zo ik ze nu zie, zijn ze echt een maaaaaaat te groot voor mij

Eerste halte nu is Pau.

Volgende halte is in Bayonne; uitstappen en 4,5 uur wachten op de bus naar Parijs

Terwijl ik de reis realtime volg, zie ik allemaal plaatsen langskomen die ik op de fiets heb aangedaan. Geeft een beetje een dubbel gevoel.

Keurig op tijd stopte de bus bij de halte in Bayonne. Hier heb ik bijna 4,5 uur de tijd om warm te eten.

Vanaf de ‘halte’ ben ik naar het dichtstbijzijnde restaurant gelopen

Officieel opent het om 13.00 uur.

Wederom een goedendag gewenst, nu nog uit Lourdes.

Ik werd natuurlijk veel te vroeg wakker.  Ik had mijn wekker op 08.00 gezet, want haasten hief ik me niet. Maar ja  om 06.30 was ik in mijn hoofd alles aan het na lopen; heb ik…, hoe…, wat als…

Het worden min of meer drie reisdagen. Ik neem nu echt niet zo veel mee. Maar toch.

Mijn trein kaartje voor vanmiddag 15.00 uur heb ik al.

Toen alles gecontroleerd was, ben ik gaan ontbijten. Ik heb mijn ‘spulletjes’ nog maar even op de kamer laten staan.

Op weg naar het ontbijt, heb ik nog even dag gezegt tegen de rest van mijn spullen. Ben benieuwd hoe en wanneer die in Middelburg zijn.

Oké, ontbijten, zei ik

Na het ontbijt heb ik mijn ‘handbagage’ bij receptie achter gelaten. Natuurlijk heb ik ook mijn kamersleutel afgegeven.  Ik ben vervolgens eten voor tussen de middag gaan kopen. Kom je weer eens wat tegen.

Na de lunch gekocht te hebben, ben ik weer naar ‘het terrein van de grot’ gegaan

Natuurlijk is zo’n oud stukje techniek leuk

Bij binnenkomst zag ik dat er binnen een paar minuten een Engelstalige dienst zou zijn.

Wel in de kerk die het verst weg was, met de meeste trappen omhoog.

Ik viel midden in de overdenking binnen, maar kreeg de kern van de boodschap mee.

Als de Vader/Jezus/de Heilige Geest in je woont, ben je nooit alleen!

Na de dienst ben ik nog een rondje over het terrein gaan maken en realiseerde me dat ik weinig last meer had van mijn linker kuit en mijn knieën.

Er zijn vandaag uit veel landen groepen mensen. Ik hoorde alleen geen Nederlands🫩

Tegen een uur of elf ben ik buiten het terrein opzoek gegaan naar zaken rond Bernadette Soubirous.

Daarna ben ik terug gelopen naar het hotel en heb mijn bagage opgehaald.

Ben nog even in de hal blijven zitten, want hier is er Wi-Fi en kon ik weer wat toevoegen aan het blog.

Ba een laatst toilet bezoek in het hotel, heb ik alle tassen opgeladen bij mezelf.

Daarna ben ik heuvel op naar het station gelopen en heb plaats genomen in de wachtkamer.

Mijn telefoon hangt aan de lader; er zijn hier speciaal stopcontacten en USB-poorten te gebruiken.

Mijn trein staat al op het ‘bord’

Toch ook maar eens buiten kijken.  Geen idee waar ‘wagon 7’ gaat stoppen.

Wel een station met een ‘oude kern’ maar fors vergroot.

Waar wagon 7 stopt heb ik toch maar even gevraagd. De dame verwees me naar een monitor en toen wist ik dat we nog wel even een eindje lopen hadden.

Maar we rijden.

Dit is Tarbes, terwijl ik op een Uber-taxi wacht

Het station heeft aan de stadskant al een update gehad.

Even later was de taxi er

Hij heeft me snel naar het hotel gebracht.

Nadat ik voor morgen alvast wat zaakjes georganiseerd had, ben ik gaan kijken waar precies de flixbus halte is. Onderweg kom je dan weer het een ander tegen.

Ik heb de route naar de halte helemaal afgelopen om morgen niet te moeilijk te hoeven na te denken en, ja, het klopte

Vervolgens ben ik gaan kijken waar ik ga eten. Ik had er eigenlijk op gerekend dat het hotel ook nog een restaurant had. De keuken is gesloten en de ruimte wordt alleen voor het ontbijt gebruikt.

De dame van de receptie had me, als dichtstbijzijnde deze aangeraden.

Ik heb even op het menu gekeken en daar gaan we wel uitkomen.

Vervolgens wilde ik boodschappen gaan doen bij E. Leclerc maar dat kon niet. Het was een drive en niet ook nog gewoon winkel. Natuurlijk ben ik gewoon naar binnen gelopen maar ook als brutaal mens kon ik niks kopen.

Terug dan maar naar het restaurant. Oh dat gaat pas om 18.30 open….

Tja, dan maar terug naar het hotel en alvast wat online zetten. Kopje thee en een koekje erbij. Eerste thee in weken..

Ik zal later de score bij hippopotamus nog melden…

Oké het was

Ik kan er niets aandoen, maar zo stond het op de kaart

Tijdens het eten heb ik eerst gesproken met een jonge dame uit Parijs die aan het wandelen was geweest in de Pyreneeën. Zij hing na het eten terug naar Parijs met een Blablablacar-bus .

Daarna  met een jonge man uit Kroatië die bij Tarbus een opleiding tot vliegtuig mechanicien was begonnen in het onderhouden van vliegtuigen. Hij was in Lourdes gaan wonen omdat het relatief dicht bij het werk was, maar met het appartement wat hij nu had gehuurd was hij belazerd. Hij zocht duidelijk iets anders. Het plan was om in 2 jaar zijn opleiding te doen en dan weer verder te zoeken.

Naast serieuze gesprekken hebben we ook veel gelachen.