Bijna alles zit nu in de tassen. Alle tassen zitten op de fiets.

Ja, het is veel,  maar dat krijg je als je alleen gaat, kamperen en zelf ‘koken’

Toen ik mijn fiets in Vlissingen moest ophalen (scheur in de motor), ben ik meteen een stempel wezen halen bij de st. Jacobskerk (eigelijk het café er naast)

Hieronder de geplande route met mogelijke varianten (wel of niet ST. Marie de Oleron, Lourdes, eind van de wereld) Maar alle routes leiden naar Santiago de Compostella

Eind april vertrek ik richting het zuiden. Hoe de plannen gaan verlopen. In ieder geval is het doel om naar het eind van de wereld te fietsen (Fisterra).

Doel is natuurlijk Santiago de Compostella, maar daar voorbij ligt de meest westelijke kaap van het vaste land van Europa: Finisterra. Ook die wil ik dan bezoeken.

Ik volg de drie fietsgidsen van de ‘Europafietsers’ de St. Jacobs route.

Ik weet nog niet of ik de Pyreneeën oversteek van uit St. Jean Pied de Port of van uit Oleron Saint Marie. Dat besluit neem ik als ik voorbij Castets in Zuid Frankrijk ben.

Als ik de laatste overgang neem, via de Sommeportpas, dan kan ik ook nog kiezen voor een twee daags uitstapje naar Lourdes (blond haar en gezonde knieën)

We zullen wel zien

Na mee dan 20 jaar ligfietsen gereden, verbouwd en gebouwd te hebben is het einde daar. De fiets gaat over naar jongere mensen die er ook weer blij mee zijn.

Dat komt er van…

De tenten zijn schoon en droog gemaakt.  Mijn buitentent is opgestuurd om door MSR gerepareerd te worden. Hopen dat het garantie wordt.

De stempel kaart is gefotografeerd en de foto’s zijn opgestuurd. Wachten op het ‘certificaat’

Gisteren werden we al gewaarschuwd voor de regen en het heeft idd ’s nachts geregend. Vanmorgen dreigde de lucht ⁸grijs en begon het te regenen.

We hadden toch al besloten om in de ‘huiskamer’ te ontbijten.

Tussen twee buien in hebben we de spullen weer ingepakt en opgeladen.

Het inpakken van natte tenten is niet prettig.

Van de camping ging de route verder als door-fiets-route, alleen waaide het pittig en begon het steeds harder te waaien.

Waar we Zeeland in en Brabant uit reden heb ik even foto’s gemaakt:

Op een gegeven moment waren we zo nat en doorweekt dat we het koud kregen. We hebben toen maar besloten om de trein van uit Krabbedijke naar Middelburg te nemen.

Daar houdt vandaag dan ook het spoor op

Ernst is van uit het station naar zijn huis gegaan en ik naar de PdM. Thuis waren Liesbeth en Jill.

Ik heb mijn fiets afgeladen en Liesbeth een berg werk gegeven.

Nu was het mijn beurt om te koken; geen adventure food, maar wel een food adventure

Ernst kwam ook eten en nam meteen zijn natte tent mee…

Vanmorgen ging de wekker weer om 7 uur af. Ernst had moeite met wakker worden en opstaan, omdat het gebonk van de muziek en steeds luider gepraat van feestgangers door de oordoppen heen ging.

Het vertrek lukte toch weer voor 10 uur.

De route ging over het ‘Bels lijntje’ naar Baarle-Nassau en Baarle-Hertog. Het is een kleine afstand maar leek eindeloos

De eerste stempel hebben we bij een Maria-in-boom-kapel genomen.

Bij de ‘kapel’ stonden twee ‘stoelen’

Daarna bij een grote kapel

Nog steeds waren we buiten de Baarle’s. Voor de volgende twee stempels moesten we de dorpen in.

In het centrum was net een braderie begonnen.

Bij de Belgische kerk is Ernst om de stempels geweest. Buiten ontdekte ik een wel koddige verkeersaanwijzing

Daarna zijn we via de braderie naar de Nederlandse Katholieke kerk gegaan. Bleek de open Mariakapel gesloten te zijn

Ik heb op een gegeven moment een mevrouw aangesproken en die verwees me naar een zaak aan de overkant van de straat. Daar ben ik om het openen gegaan.

Buiten was er ook een ‘vakbondsgebouw’

Van Baarle-(en de rest) moesten we ca. 10 km fietsen voor de laatste stempel bij Chaam.

Daarmee was de Camino Brabant gedaan. Omdat we naar het westen aan het fietsen waren, was het hard ploegen  tegen de wind  in.

Vandaar dat Ernst trek kreeg en ik wel wilde toegeven.

Via Essen zijn we naar camping ’t Schouwke gereden. In Essen hebben we eten gekocht.

We ‘koken’ en eten vandaag in de gemeenschappelijke ruimte. Vandaag voor Ernst

En voor mij