Om 11.30 uur verlieten we het flixbus station; op naar Antwerpen.

We rijden over de E19 van Brussel naar Antwerpen. Ik begrijp nu de wens van de Belgen wel dat we mee betalen aan de wegen. Af en toe rammelen de vullingen uit je tanden. Zit je niet meer met je mond vol tanden.

Met een uurtje zit je dan weer in Antwerpen.

De stad uit was wat lastiger. Op de ring stond het al vast. Gelukkig was het er op en meteen er weer af..

Nu rijden we een bekende weg naar Eindhoven. Het spettert af en toe, maar de wolken breken al op.

Zo’n foto had ik ook les Landes kunnen nemen. Het daar allemaal wat verder dan hier, al maakt het we een inhaalslag

Ongemerkt gleden we de Nederlandse grens over.

We waren op tijd in Eindhoven en heb de trein die ik wilde nipt gehaald. In de bus en er buiten nog, in het Frans, aan een aantal mannen moeten uitleggen waar het station in. Twee moesten nar Venlo.

Nu zit ik in de trein en hoor ik eindelijk Nederlands om me heen. Dat heb ik lang niet gehoord en ik hoef niet (zo goed) na te denken hoe ik iets moet zeggen.

De spot heeft de laatste kilometers na Turnhout niets meer geregistreerd. Ik denk dat de kaartpinnetjes op zijn.

Het laatste stuk last ik voor in het blog

En dan is wachten lsng

De bus staat op het bord, maar niet van welk perron deze vertrekt (Flixbus 823, vetrek 06 35)

En…..hij kwam. Een dubbeldekker waarbij ik boven zit. Nog nooit zo ruim gezeten. Ik kan beide benen strekken.

De bus vertrekt maar 3 minuten te laat😁

Nog even een klein stukje langs de Seine

Kijk, over die brug heb ik gefietst…..

Ook tijdens dit gedeelte van de rit kom ik weer veel name tegen waar  ik op de fiets ben langs gekomen

België, België, België

En het regent pijpenstelen.

Brussel binnenkomend was het droog.

Kom, op naar Antwerpen

Na Eindhoven zal ik weer een update doen

Goedemorgen op deze nieuwe dag. Het is tien voor een

Ik geloof dat mijn reis op de helft is

We hebben ook de eerste sanitaire stop na Bayonne. Al de nood het hoogste is, is de benzinepomp nabij.😱 (Even bedenken dat de laatste sanitaire bezigheden in Bayonne was, 17.00)

Gelukkig ook meteen eten kunnen kopen. Dus geen hardkeks met water als ontbijt

We zitten nog voor Tours

Maar nu even een pakje hardkeks is wel lekker 😁

Om tien over drie waren we bij Orleans

Om 04.45 waren we bij de eenalaatste halte van dit stuk: Orly

En we kwamen dus op Quai de Bercy

Dan wordt het weer wachten

Bordeaux, met de Garonne

Bij de halte is het dringen, want er moeten er weer veel in

De chauffeur heeft een aflossing gekregen.

En mijn grote buurman heeft plaats gemaakt voor een ander. Gelukkig niet zo groot.

Zo rond 21.00 is er ook geen avondspits meer en we zijn dan ook zo de stad uit.

Op naar  Angoulême, volgende halte. Nog maar 25 minuten achter op de dienstregeling.

Om 21.40 werd het langzamerhand donker en was er niet veel te zien meer

Ik zet deze ook maar online en zie later wel of het aan te vullen valt

Het is 22.25 en we naderen Angoulême

Buiten valt niks te zien

Maar wel weer leuk is dat we in Angoulême in de buurt rijden nu waar ik ook gefietst heb. Alleen zie je nu alles in het donker

Denk je lekker een plat du jour te nemen,  kan dat pas vanaf 19.09 uur. Dan zit ik ‘al weer’ twee uur in de bus opweg naar Parijs.

Dan maar wat anders warm: 2 croque’s

Smaakt appart, maar het is vast ontzettend gezond. Ik neem er zo nog één en een glas locale appelsap.

Terwijl ik rustig zat, kwam er een groepje studenten langs, die rondgeleid werden. Ze kregen uitleg die ik niet direct kon plaatsen.

Na de rondleiding kwam de ‘juf’ langs. Ik heb het haar gevraagd en ze vertrek dat het baskisch was. Weer wat gehoord en geleerd.

Om een uur of drie ben ik maar weer eens naar het ‘busstation’ gelopen. Ik heb een plekje onder een boom in de schaduw gevonden, waar het wel even uit te houden is.

Terug lopend zie je toch weer andere dingen op de zelfde route.

Met een half uur vertraging en een beetje meer kwam de bus

De chauffeur was wat geagiteerd en iedereen moest roef roef maken dat hij in de bus stapte.

En die zit goed vol

Naast me zit een man die, gelukkig,  in Bordeaux er al uit moet. Hij heeft eigenlijk 1,5 stoel nodig om op te zitten

Tja, het is nu tien voor zes en de avondspits is ook hier bezig

Krijgen we ook nog een douane controle 😱

Zo schiet het ook niet erg op en de chauffeur nog geagiteerder

Meteen ba de controle een plas pauze; de boord wc is stuk 😱

Weer van die plaatsen waar ik door ben gefietst

Verder ploegen we verder naar Bordeaux. Met ruim 30 minuten vertraging

Gelukkig ging bij de eerste halte in Bordeaux de stevige buurman uit de bus; eindelijk kan ik echt helemaal op mijn stoel zitten.

Meteen gegeten en gedronken. Ik was gisteren zuinig geweest met de spullen die ik voor de lunch gekocht had.

Nog een halte in Bordeaux, in het centrum zelf en daarna wordt het weer kilometers vreten

Zet ik dit ook weer online

Natuurlijk was ik vroeger dan de wekker wakker, dat is vaker op dit soort dagen.

Ik ben op mijn gemak gaan douchen en heb alles ingepakt. Daarna ben naar het ontbijt gegaan.

De bus vertrekt toch niet eerder

En natuurlijk was ik verl te vroeg klaar voor vertrek

Oke,  keycard ingeleverd en aan de wandel om te gaan wachten op de eerste bus. De halte is pal voor een middelbare school

Precies op tijd kwam de bus aan.

En vertrokken we ook

Als ik aan de linkerkant naar buitenkijk, zijn er af en toe uitzichten op de Pyreneeën.

Zo ik ze nu zie, zijn ze echt een maaaaaaat te groot voor mij

Eerste halte nu is Pau.

Volgende halte is in Bayonne; uitstappen en 4,5 uur wachten op de bus naar Parijs

Terwijl ik de reis realtime volg, zie ik allemaal plaatsen langskomen die ik op de fiets heb aangedaan. Geeft een beetje een dubbel gevoel.

Keurig op tijd stopte de bus bij de halte in Bayonne. Hier heb ik bijna 4,5 uur de tijd om warm te eten.

Vanaf de ‘halte’ ben ik naar het dichtstbijzijnde restaurant gelopen

Officieel opent het om 13.00 uur.

Wederom een goedendag gewenst, nu nog uit Lourdes.

Ik werd natuurlijk veel te vroeg wakker.  Ik had mijn wekker op 08.00 gezet, want haasten hief ik me niet. Maar ja  om 06.30 was ik in mijn hoofd alles aan het na lopen; heb ik…, hoe…, wat als…

Het worden min of meer drie reisdagen. Ik neem nu echt niet zo veel mee. Maar toch.

Mijn trein kaartje voor vanmiddag 15.00 uur heb ik al.

Toen alles gecontroleerd was, ben ik gaan ontbijten. Ik heb mijn ‘spulletjes’ nog maar even op de kamer laten staan.

Op weg naar het ontbijt, heb ik nog even dag gezegt tegen de rest van mijn spullen. Ben benieuwd hoe en wanneer die in Middelburg zijn.

Oké, ontbijten, zei ik

Na het ontbijt heb ik mijn ‘handbagage’ bij receptie achter gelaten. Natuurlijk heb ik ook mijn kamersleutel afgegeven.  Ik ben vervolgens eten voor tussen de middag gaan kopen. Kom je weer eens wat tegen.

Na de lunch gekocht te hebben, ben ik weer naar ‘het terrein van de grot’ gegaan

Natuurlijk is zo’n oud stukje techniek leuk

Bij binnenkomst zag ik dat er binnen een paar minuten een Engelstalige dienst zou zijn.

Wel in de kerk die het verst weg was, met de meeste trappen omhoog.

Ik viel midden in de overdenking binnen, maar kreeg de kern van de boodschap mee.

Als de Vader/Jezus/de Heilige Geest in je woont, ben je nooit alleen!

Na de dienst ben ik nog een rondje over het terrein gaan maken en realiseerde me dat ik weinig last meer had van mijn linker kuit en mijn knieën.

Er zijn vandaag uit veel landen groepen mensen. Ik hoorde alleen geen Nederlands🫩

Tegen een uur of elf ben ik buiten het terrein opzoek gegaan naar zaken rond Bernadette Soubirous.

Daarna ben ik terug gelopen naar het hotel en heb mijn bagage opgehaald.

Ben nog even in de hal blijven zitten, want hier is er Wi-Fi en kon ik weer wat toevoegen aan het blog.

Ba een laatst toilet bezoek in het hotel, heb ik alle tassen opgeladen bij mezelf.

Daarna ben ik heuvel op naar het station gelopen en heb plaats genomen in de wachtkamer.

Mijn telefoon hangt aan de lader; er zijn hier speciaal stopcontacten en USB-poorten te gebruiken.

Mijn trein staat al op het ‘bord’

Toch ook maar eens buiten kijken.  Geen idee waar ‘wagon 7’ gaat stoppen.

Wel een station met een ‘oude kern’ maar fors vergroot.

Waar wagon 7 stopt heb ik toch maar even gevraagd. De dame verwees me naar een monitor en toen wist ik dat we nog wel even een eindje lopen hadden.

Maar we rijden.

Dit is Tarbes, terwijl ik op een Uber-taxi wacht

Het station heeft aan de stadskant al een update gehad.

Even later was de taxi er

Hij heeft me snel naar het hotel gebracht.

Nadat ik voor morgen alvast wat zaakjes georganiseerd had, ben ik gaan kijken waar precies de flixbus halte is. Onderweg kom je dan weer het een ander tegen.

Ik heb de route naar de halte helemaal afgelopen om morgen niet te moeilijk te hoeven na te denken en, ja, het klopte

Vervolgens ben ik gaan kijken waar ik ga eten. Ik had er eigenlijk op gerekend dat het hotel ook nog een restaurant had. De keuken is gesloten en de ruimte wordt alleen voor het ontbijt gebruikt.

De dame van de receptie had me, als dichtstbijzijnde deze aangeraden.

Ik heb even op het menu gekeken en daar gaan we wel uitkomen.

Vervolgens wilde ik boodschappen gaan doen bij E. Leclerc maar dat kon niet. Het was een drive en niet ook nog gewoon winkel. Natuurlijk ben ik gewoon naar binnen gelopen maar ook als brutaal mens kon ik niks kopen.

Terug dan maar naar het restaurant. Oh dat gaat pas om 18.30 open….

Tja, dan maar terug naar het hotel en alvast wat online zetten. Kopje thee en een koekje erbij. Eerste thee in weken..

Ik zal later de score bij hippopotamus nog melden…

Oké het was

Ik kan er niets aandoen, maar zo stond het op de kaart

Tijdens het eten heb ik eerst gesproken met een jonge dame uit Parijs die aan het wandelen was geweest in de Pyreneeën. Zij hing na het eten terug naar Parijs met een Blablablacar-bus .

Daarna  met een jonge man uit Kroatië die bij Tarbus een opleiding tot vliegtuig mechanicien was begonnen in het onderhouden van vliegtuigen. Hij was in Lourdes gaan wonen omdat het relatief dicht bij het werk was, maar met het appartement wat hij nu had gehuurd was hij belazerd. Hij zocht duidelijk iets anders. Het plan was om in 2 jaar zijn opleiding te doen en dan weer verder te zoeken.

Naast serieuze gesprekken hebben we ook veel gelachen.

Goedendag Nederland

Na een rustige nacht weer op.

Het helling op duwen van de fiets gisteren heeft mijn linker knie geen goed gedaan. Plus de pijn in de kuit maakt je toch wel gehandicapt.

Rustig lopen dan maar vandaag.

Eerst maar wat cijfertjes: ik heb 1070km echt gefietst.

Vanmorgen heb ik natuurlijk ook ontbeten.

Om een uur of negen ben ik richting de ‘grot’ gelopen.

Bij de poort stond toch ook een beeld van Jacobus

Het was nog niet druk.

Ik ben eerst maar eens naar de kraantjes van de bron gelopen.

Als je zelf geen flesje bij je hebt, kan je ze hier ook kopen

Mocht je die te klein vinden, onderweg zijn er genoeg winkels die je ook nog van een jerrycan kunnen voorzien.

Na de bron ben ik een rondje over het terrein gaan doen

De Maria grot is natuurlijk ook hier, het is het origineel.

Daarnaast zijn er een aantal kerken op het terrein

Het is natuurlijk drukker geworden en van over de hele wereld zijn er mensen naar hier gekomen. Je hoort dan ook heel veel talen.

De sfeer is vredig op dit terrein

Om een uur of half twaalf ben ik wat eten voor de lunch gaan kopen en ben ik terug gelopen naar het hotel. Eerst wat typen en eten.

Na de lunch ben ik eens gaan kijken bij het station. Morgenmiddag neem ik de trein naar Tarbes. Daar vandaan vertrekt morgenochtend de eerste van de drie Flixbussen naar huis.

Dit stukje zet ik alvast online.

Vanavond ga ik ‘uit eten’. Er zijn een aantal Indiase en Srilankese restaurants.  Weer wat anders dan de Mac 🤪

Dat is het dus geworden

Ik heb dit gekozen:

De kok kwam toch wel even kijken of ik het wel opat. Tuurlijk en hij kreeg twee duimen omhoog.

Toetje

Griesmeel, rozijnen, kardemom en cashewnoten. Het was warm en heeeeeeeel lekker.

Wederom kwam de kok kijken en moest glunderen van mijn twee duimen. Ik heb hem een hand gegeven en uitdrukkelijk bedankt.

Voor €20 gegeten inclusief een halve liter bronwater

Ik moest wel een kaartje meenemen voor een volgende keer.

Op de terugweg begon het te regenen. Ik ben dus niet weer naar de ‘grot’ gegaan. Onderweg viel mijn ogen net weer op een raar bouwsel. Dat kan dan hier weer.

Zo, dat was het voor vandaag…

Vanmorgen eerst alles ingepakt en vervolgens gaan ontbijten.

Nadat ik alles had opgeladen,  heb ik eerst mijn regenpak aangetrokken. Dus bleef het een tijd droog ( buiten het regenpak)

Ook nu fietste ik door het dal van le Gave de Oloron. Wel was het steeds klimmen. De uitzichten waren prachtig: sneeuw op de bergen (waar ik niet naar toe ga)

Maar aan het langzaam klimmen kwam een eind: ik moest naar het dal van le Gave de Pau. Daarvoor moest ik twee passen over.

De eerste was zo steil, dat in de laagste versnelling met de hoogste ondersteuning ik nog achteruit ging.

Tijdens het lopen schoot het ook nog goed fout in mijn linker kuit. Lopen was dus ook niet meer een optie.

Bij Sévignacq-Meyracq ging het echt niet meer; lopen niet en fietsen niet. Ik wist dat ik nog een paar andere steile hellingen over moest.

Bij een epicerie en nog veel meer winkel ben ik hulp gaan vragen.

Bij de koffie heb ik een Uber-taxi besteld.

Ik gooi de handdoek in de ring, voor wat betreft het fietsen.  Officieel heb ik echt meer dan de helft van de route naar Santiago de Compostela gefietst.

Voor de kuit en de knieën moet ik nu wel wat extra drinken in Lourdes.

De kuit voelt een beetje als de zweepslag van een paar jaar terug.

Ik ben buiten op de Uber-taxi gaan wachten en die was keurig op tijd

Met z’n tweeën hebben we fiets en de bagage ingeladen. Daarna begon de reis naar Lourdes. Laat ik eerlijk zijn: ik was knap opgelucht.

Vanuit de auto gaat het landschap veel sneller aan je voorbij

Binnen het uur was ik voor de deur van het hotel af gezet.

Voor de vorm heb ik de bagage weer op de fiets gedaan en ben zo de receptie binnen gereden/gelopen.

Nadat de ‘receptie handelingen’ waren afgerond kreeg ik een kamer op de 5e etage. De fiets kon ik bij twee andere fietsen,  klaar voor Camino Fietstransport zetten.

In twee keer heb ik eerst alle bagage naar de kamer gebracht. Met de lift naar boven natuurlijk!

En het uitzicht

En de badkamer

Eerst wat eten,  dan bagage uitzoeken en labelen. Fiets en bagage aanmelden bij Camino Fietstransport en dan ben ik vrij.

Na de douche, het sorteren van de bagage en labelen was die zending klaar.

Die heb ik aangemeld bij Camino Fietstransport

De bagage staat inmiddels beneden bij mijn fiets. Deze is ook gelabeld.

De ‘was’ stond ondertussen te weken in het ligbad; even die compacte zweetlucht en reisstof er uitspoelen. Op verschillende plaatsen hangt het te drogen.

Zo nu eerst een…

Boodschappen doen

Nog even de route

Lieve lezertjes

Vanmorgen zat ik net over acht aan het ontbijt. Nah ja, het was meer snoepen. Dan zijn de full English echt wel anders.

Ik heb mijn regenkleding meteen maar aangetrokken, want het zou weer de hele dag regenen.

Na vertrek ben ik eerst wat eten voor onderweg gaan kopen.

Gister had ik me met factor 50 ingesmeerd en ging het regenen. Vandaag begonnen in regenpak en was het de eerste 14 droog. (Over dat laatste hoor je me niet klagen)

Wat me gister en vandaag op viel is de dubbele benaming van plaatsen. Dan weet je dat je in het Franse deel van Baskenland bent

Als ik naar rechts kijk, zie ik tussen de wolken steeds meer en steeds hogere toppen.

Prachtig om naar te kijken,  maar daar blijft het bij; ik ben niet de berggeit, die ik hoopte te zijn. (Meer een oude bok 🤪)

Soms zijn de hoge bergen ook weer in de wolken verdwenen

Af en toe kom ik plaatsnamen tegen, waarvan ik denk:”daar wil ik niet wonen”

Bij andere plaatsen zijn enkele bewoners het niet eens met alleen de Franse plaatsnaam. Op meerdere plaatsen heb ik zo’n plaatsnaambordje onderste boven zien hangen.

Af en toe vang je een glimp op van nog hogere bergen.

Het laatste stuk ging zo gemakkelijk dat ik om 12.15 al bij het hotel op de stoep stond. Bleek dat ze rekening gehouden hadden met het verhaal rond de beladen fiets. Het meisje bij de receptie keek wel even bezorgd, tot ze mijn reservering vond en heel blij werd: ik kreeg een appartement op de begane grond en het was al klaar.

Nadat ik het appartement met mijn spul veroverd had, ben ik alle natte kleren gaan uit uit doen en ben onder de warme douchen gestapt.

Heerlijke weer warm en droog worden..

Daarna ben ik de kleding van vandaag even gaan uitspoelen, voordat ze een geheel eigen leven gaan leiden. Als je een regenpak draagt en je spant je in, dan ga je toch zweten. Een regenpak ademt niet. Ook al houdt het de regen buiten,  het zweet blijft binnen.

Aangezien er een keukentje is en ik nog noodrandsoenen over heb, plus twee toetjes, ‘kook’ ik vanavond zelf. Ik ga nog wel even om wat boodschappen.

Met dit weer vind ik niet zo veel aan Oloron Sainte Marie. Druk is het ook niet. Geen stromen mensen die lopen te flaneren.

Tja, het is dan ook voorseizoen.

Buiten de winkel, zag ik nog dit doorkijkje. Niet bijster interessant, maar het geeft wel de sfeer een beetje weer.

Omdat het hotel vlak bij het station is, kon ik het even niet laten om er te gaan kijken.

Bij het station is ook een fietsenstalling voor elektrische huurfietsen. Helemaal DIY

Terug bij het hotel ben ik even om de stempel gegaan en heb ik de ontbijttijd gevraagd.  Het terras van het hotel is goed bewaakt.

Ik zit deel van het bericht al vast online; mijn dinner volgt nog

Nu dan: boboti van adventure food en de twee toetjes fie ook nog in de tas zaten.

Oh ja, de route:

En de stempel van vandaag plus van gisteren:

Klaar

Morgen wordt het weer klimmen naar Lourdes. Het is ongeveer 65km.