browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

21-7

Posted by on 21/07/2022

Dit had ik er eerst in moeten zetten, maar het bericht stond al online toen ik me het volgende realiseerde. In de eerste plaats moet ik mijn excuses maken aan Rens en Ruben van Piet Voskamp; het aantal keer dat mijn fiets de kant van de derailleur is opgevallen was de reden dat de ketting tussen pion en spaken terecht kwam. Een kromme derailleur haak was het probleem. Dan moet ik Milco bedanken die me via WhatsApp heel fijn op weg heeft geholpen zodat de ketting er deze dag geen een keer af is gelopen. Ik heb op zijn suggestie de derailleur voorzichtig weer terug gebogen. (PS Ruben mag ik technologie solliciteren bij terugkomst?)

Dan nu toch het verslag

Ook vanmorgen heb ik de wekker om 5 uur af laten lopen. In de loop van de dag bleek dat het ook later had gemogen gemogen.

Na een rustdag heb je net zo weinig zin om te vetrekken als op de eerste reisdag. Maar toch, om 6.45 nam ik afscheid van mijn tijdelijke woning.

Via de route, die ik van de winter al in elkaar had geknutseld, kwam ik weer op de ‘officiële’ route terecht.

Deze liep (weer) over een jaagpad langs (weer) een kanaal.

Bij Pont-l’Evêque bleek de route ook nog samen te vallen  met de EuroVelo 3; op naar Compiègne

Maar de Santiage-route was zichzelf ook niet vergeten

Weer zo’n sticker. Er moeten er toch aardig wat zijn geëxporteerd naar Frankrijk

Na Sempigny ging de route even door een stuk bos

Ook die is hier aanwezig
Zo heten ze bij ons ook

Na het bos slingerde het kanaal en Oise zich een aantal keren door de route. Aan bruggen geen gebrek. De laatste was weer vol beton rot, maar omdat alles geschilderd was gaf het ‘veel vertrouwen’ in de degelijkheid

Daarna nam ik Bailly ofscheid van de Oise en laterale kanalen en ging ik weer een donker bomen bos in; het woud van Laigue. Dit soort bossen kennen we in Nederland eigenlijk niet. Een en al loofbomen, eiken, beuken en ander gespuis. Wat dat betreft voor de veldbiologen een climax vegetatie. (Kweenie of zij het er ook van krijgen, maar opgewonden raken ze er wel van 😉)

Bij Choisy-au-Bac ging ik de Aisne over. Gezien de naam dacht ik met een veerpont. Bac staat voor veerpont. Het was dus een brug

Meteen was het weer een jaagpad op. De Aisne is hier een stevige rivier, dus hier is geen kanaal nodig. De Aisne bracht me naar Compiègne.

De buitenkant kant van Compiègne zijn natuurlijk niet zo interessant

Fietspad nu rechts, straks weer links, dan weer rechts van de weg

Het pad verplaatste van rechts naar links en weer terug. Het werd er niet breder op. Bij één van de fietssluizen was ik net bezig mijn kaart te vervangen, toen ik achter mijn rug onverwacht Nederlands hoorde. Dat verwacht je nou echt niet, zeker niet als er gezegd wordt: jij hebt wel veel bij je!

Het was een fietster uit Beek en Ubbergen die, in haar eentje, terug fietste van uit Bordeaux naar huis. Ze was net uit Compiègne vertrokken. Zo grappig hoe volkomen openhartig mensen je van alles vertellen. Na een redelijk lang gesprek scheidde onze wegen weer.

Even later hoorde ik gepiep van achter komen en droomde al van extended bike onderhoud. Was het gelukkig niet mijn fiets, maar van een man uit Epe. Hij reed op een dure Riese en Müller spedalic. Ook met hem heb ik uitgebreid gepraat.

Het was even ‘behelpen’ voor hem want zijn dure fietskarretje was afgebroken en nu moest alles op zijn fiets. Niet zwaar, wel volumineus vanwege de stoma zakken. Hij ging via Chartres door naar Santiago. (Misschien was Lourdes ook wat voor hem geweest) mijn route gaat dwars door Parijs

Het pad ging verder langs de Aisne

Na deze brug begint Compiègne pas echt. Bij de volgende brug ben ik linksaf geslagen om de route door Parijs te gaan volgen. Ik ben gaan lopen om wat meer te kunnen zien (en het was helling op)

De hoofd winkelstraat
Stadhuis van Compiègne
De Heilige Sjaakkerk (plat vertaald)

Tegen over het stadhuis heb ik voor de lunch twee sandwiches gekocht. Nee, niet van die kleffe witte boterhammen maar twee kleine stokbroden met een stevige vulling

De stad uit was niet zo moeilijk; gewoon de hoofdstraat volgen. Die eindigde in het Forret de Compiègne. Dat is zo’n bordje langs de A1 richting Parijs. Net als de afrit naar Compiègne. Op weg naar onze vakantie bestemmingen scheuren we er vaak langs.

Het woud is maar liefst nog groter en je komt ook 10 km geen huis meer tegen. Je mag er niet wildkamperen. Zou ik ook niet willen gezien de wroetsporen van wilde zwijnen.

Na een kilometer of 5 het woud in vond ik het tijd voor een piekenieke (picknick op z’n Frans uitgesproken). Ik heb mijn stoeltje uitgepakt en één van de sandwiches

Mammie, tonijn met toeters en bellen. En ik heb meteen wat groenten gegeten

Ook aan dit inmense woud komt een eind. Je rijdt zo de bewoonde wereld weer in

Nu was het nog maar een kilometer of zes. Ik eindig vandaag in een hotel met één kamer. Gevonden via Googlemaps, geboekt via de Spaanse versie van Booking.com betaald via IDeal. Kan je het nog volgen. Een ontbijtje kan hier, maar avondeten wordt een keer adventfood, sorry.

Ik was nog te vroeg voor ‘het hotel’ en dacht eerst maar boodschappen te doen bij de Carrefour. Maar die was ook nog niet open. Dan maar aan de slag met het blog alvast.

Na de boodschappen was ik rond 15.00 uur bij het hotel. Even een beeldhouwer.an dan maar….

Daar in de sleutelkluis zit de sleutel (wel een hoog ‘Hofje’ gehalte. De code was gemaild)
De sleutel van die poort dus en links…
….zit de schuifdeur…..
….van de kamer (je moet je piano tenslotte ergens laten)
en om de hoek staat mijn fiets.

Nee, dit is geen geklaag, maar een informatief verhaal 😜

Op de kamer staat een waterkoker, dus ik kan mijn eten klaar maken.

Zo nu nog douchen en de ‘was’ doen, de route voor morgen bekijken, de administratie bij werken en dan ben ik vrij (val vanzelf in slaap)

En daar istie weer: de route van de dag 😀

Toegift: dit is het avondeten

Daar is het adventure food
Zo kom ik de avond wel door 😀

Morgen wordt het spannend want dan eindig ik vlak voor Parijs. Laat ik nou net niet dat ene plekje kunnen boeken wat nog vrij is op de camping

Comments are closed.