Vanmorgen was het eigenlijk uitslapen. Het ontbijt zou pas om 8.30 zijn. Om 7.00 was ik toch al op. Naar la Souterrain zou maar een kilometer of 30 zijn.
Met dat ik naar beneden ging nam ik het route boekje mee om naar het adres voor morgen te bellen. Geluk een Nederlander die opnam. Maar welke taal hij ook gesproken zou hebben, ook hij zat vol.
De familie Brandsma gaf me nu in deze tijd weinig kans. Alles zit steeds vol. Half Europa heeft vakantie en zit kennelijk hier en hebben alles al vol geboekt.
Beetje triestig ging ik aan het ontbijt, maar ik had wel een prachtig uitzicht.
Het ontbijt was weer Frans: croissant, stokbrood, jammetjes, maar nu ook een pain au chocolat.
Naast dat ik mijn eten wilde verwerken, moest ik ook een conclusie verwerken: la Souterrain zou mijn laatste stop op de route zijn.
- Er zijn geen slaapplaatsen vrij op dag fiets afstand
- Het blijft hier onverminderd erg heet met weer temperaturen boven de 30°C
- Kamperen gaat het met deze bagage niet worden; ik heb geen tent bij me.
Kortom nu ik hier in la Souterrain ben kan ik de reis afbreken, makkelijk met fiets in de trein naar Parijs en dan de volgende dag met de Flixbus weer naar Eindhoven.
De route naar Lourdes blijft op mijn bucketlist en is weer makkelijk in la Souterrain op te pakken. Maar dan in mei/juni, vanwege plek en temperatuur.
Dus voor nu even einde oefening
Maar wacht eens ik heb ook nog gefietst vandaag laten we het daar eens over hebben.
Na het ontbijt was het natuurlijk weer sjouwen met de bagage en ze op de fiets doen (Colin = opladen 😜). Daarna moest ik nog afrekenen. Ik vergat wel dat ik de sleutel van het hotel nog in mijn zak had 😞.
Ik ben eerst van het hotel af de brug over het stuwmeer in de Creuse over gefietst en kwam ook meteen in het canton de Creuse. Stoer begon ik de helling op te fietsen. Deze zou rond de 8% zijn. Hoe stoer ik ok deed ik moest afstappen. Ademhaling, hartslag en beenspieren zeiden dat het genoeg was. Toch kon ik inmiddels tevreden neer kijken op het meer.
Bijna boven kon ik nog een laatste blik naar beneden werpen (niet letterlijk natuurlijk)
Daar stonden wat routebordjes
Na weer verdere naar boven te zijn gelopen kwam ik in Crozant. Boven op de berg stond de kerkdeur uitnodigend open. Ik heb mijn fiets neer gezet…….
…en ben naar binnen gegaan. Duidelijk is dat ook deze kerkmensen zich bewust zijn dat ze al eeuwen aan een belangrijke route liggen
Ook na het dorpje Crozant bleef het steeds meer klimmen. Uiteindelijk ben ik 200 m. hoger geëindigd als dat ik begonnen ben.
Was het nu maar zo dat de steiging heel geleidelijk over die 25km verdeeld was. Nee het was ook regelmatig dalen en dan daarna weer verdere omhoog. Klimmen betekent dat je op de top, terwijl je naar adem hapt geweldige uitzichten hebt
Ondanks dat la Souterrain niet ver was kreeg ik van al dat fietsen best weer trek. In het eerste dorpje met winkel, bleek deze gesloten te zijn “Even wat bestellingen weg brengen, zijn om 13.30 weer terug. Om nou twee uur te wachten…….
Het laatste dorp voor la Souterrain had ook een winkel. Terwijl ik de boodschappentas in mijn broekzak deed voelde ik de sleutel van mijn kamer 25km terug zitten. Ik had het nog niet koud, tot schaamrode schaamte ontdekt, of mijn telefoon ging. Natuurlijk was het Aldert om te vragen of ik de kamersleutel perongeluk had mee genomen. Ik moest bekennen en stelde voor om de sleutel van uit la Souterrain op te sturen. Dat was ook Alderts voorstel
Uiteindelijk kon ik in de winkel niets van mijn gading vinden, dus ben ik masr weer op de fiets gestapt. Om aan de laatste echte klim te beginnen. Het venijn zit in de staart; deze klim was tot 400m. Daarna was het bergaf naar
In la Souterrain ben ik eerst naar de Aldi gereden. Ik heb er wat te eten gekocht en een fles koude sju (dorange)
Buiten ben ik de reis mogelijkheden op een rei gaan zetten en heb eea geboekt. Morgenavond een sneltrein naar Parijs. Die komt aan op station van Austerlitz. In het hotel van de heenreis in Parijs een kamer geboekt zo dat ik om 23.00 een bed heb. De flixbus voor de volgende morgen geboekt opdat mijn fiets mee kon en zo kom ik maandag weer in Eindhoven.
Na dat gerommel ben ik la Souterrain echt in gefietst en heb ik het hotel opgezocht. Ik kwam natuurlijk veel te vroeg. De kamer was nog niet klaar, maar ik mocht wel al mijn fiets wegzetten en mijn bagage op de kamer zetten. Ik heb me eerts masr even in mijn avond kloffie gehezen. Toen dat klaar was kwamen ze net de kamer doen. Ik denk, ik loop de stad in.
Van zelf ben ik naar het station gelopen alvast voor morgen
Van het station ben ik naar de kerk gelopen. Binnen was er veel te doen over Santiago de Compostela.
En een mooi glas in lood raam is altijd de moeite waard
Buiten kwam ik nog een mooie poort tegen
Vandaar ben ik weer naar het hotel gelopen. De kamer was klaar
Zo, nu heb ik de administratie af, het grootste deel van het blog gedaan, dus ga ik eten op een keurige Franse tijd: 19.30
Oeps, het is zaterdagavond en ontzettend druk. Na een half uur heb ik mijn bestelling kunnen plaatsen.
Weer een half uurtje later
Toen het bordje leeg was kwam al snel het hoofdgerecht
Maar de dames van de bediening rennen zich echt rot.
