Met verandering van route heb ik ook wat dingen veranderd. Zo heb ik ee nieuw route boekje gekocht

Ook ben ik nu Spaans aan het leren in plaats van Italiaans. Daar gebruik ik Duolingo voor

Omdat mijn vrouw er ook wat over te zeggen heeft, heb ik mijn reisdoel aangepast.

De lengte van de trip, de tijd dat ik weg ben is voor haar niet fijn. Vandaar de aanpassing: ik ga van uit Lourdes door naar Santiago de Compostella. Ik heb altijd gezegd dat ik juist dat niet zou doen, omdat iedereen dat doet. Maar ja de realiteit achterhaald de grootspraak.

Om volgend jaar weer een tentje mee te nemen en wat kookspullen, heb ik alvast een voordrager gevonden in de ’tweede kans’ hoek van internet

Geweldig hoe er toch ook nu nog donaties binnen komen bij Stichting Alzheimer Nederland, terwijl ik volgend jaar pas weer verder ga.

Dank, dank, dan, dank

Beste bloglezer/bezoeker/sponsorende

Jullie hebben de overwegingen, die ik gemaakt heb om weer terug naar huis te keren gelezen. (Hoge temperaturen en geen slaapplaatsen).

Ik wil jullie bedanken voor jullie donaties aan Stichting Alzheimer Nederland. Met deze donatie maken jullie meer onderzoek mogelijk naar deze ziekte. Wellicht dat juist jullie bijdrage een doorbraak heeft gegeven in ‘de oplossing’ voor Alzheimer

Conclusie was wel:

• Verkeerde tijd van het jaar
• Verkeerde fiets
• Te veel bagage

Volgend jaar start ik, als het allemaal wil lukken, in de kelder (la Souterrain) met de voortzetting van de tocht eind augustus/begin september.

Van geheel opgeven is dus geen sprake 😉

Toch even voor de statistieken

• Ik heb 860km gefietst
• Duizenden km gereist per trein, fluxbus en werkbus
• Een respectabel bedrag aan reis- en verblijfs-kosten uit eigen portemonnee betaald

Voor dit moment gegroet

Erik Heijn

Vanmorgen werd ik om 8.30 ‘pas’ wakker. Haast is er niet, omdat ik pas om 11.00 uur bij het busstation moet zijn. Het is ongeveer 2 km van het hotel.

Ik heb me weer schoon en fris gemaakt voor de nieuwe dag reizen. Daarna ben ik gaan ontbijten

Ik denk, ik kijk nog één keer van af de 16e verdieping Parijs in, maar ook nu was alles dicht.

Nah, dan ga ik maar eens.

Naar beneden komen met de fiets in de lift viel nog niet mee; iedereen wilde weg met koffers en al. Tjonge wat nemen mensen toch veel mee op hun reis 😉

Rond 10.00 stapte ik de deur van het hotel uit

Op de fiets ben ik naar het busstation gereden

Daar hangt het vertrek tijden bord

Het grote wachten. Alleen is hier nu veel meer volk om me heen dan gisteren

En toen, om 10.15 zat alles toch weer in de bus. We rijden anders terug, dan op de heenweg. Via Lille, Gent en Antwerpen. Vandaar de langere reis.

Tja, dan moet je Parijs nog uit komen via de Periferie

De chauffeur heeft echt doorgereden. Ze hebben al een krap schema, maar hij is toch nog 10 minuten voor de tijd in Lille aangekomen

Bij Nazareth hebben we 25 min pauze gehad

Zie ik in Antwerpen een tram langsrijden, staat er op: “beweeg met minder CO2”; vraag ik me meteen af hoe lang je dan je adem moet inhouden bij het fietsen 😉

Laatste stop is in Antwerpen op het Koningin Astridplein

En dan ben je in eens weer, waar ik een weken geleden ben gestart

Ik ben eerst copieus gaan dineren bij de Smullers: twee hamburgers en een flesje plat bronwater (dat is beter dan een plat bronwater flesje)

Dan zit je al achter de poortjes en ik ben dan ook maar vast naar het juiste perron gegaan

Drukte hier wel op station Eindhoven; komt er net de intercity naar Enkhuizen binnen rollen. Eindhoven is toch wel een erg belangrijk spoorknooppunt

Zo’n sprinter is toch wel makkelijk; je rolt de fiets zo naar binnen en je hoeft de bagage er niet van af te halen

De overstap Tilburg is gelukt. Wel weer een halve meter omhoog

En dan heb je weer een sprinter voor het laatste stuk

Vanmorgen mocht de wekker om 8.00 aflopen. Ik hoef pas om 19.15 op her station klaar te staan en ik zou pas om 9.00 ontbijten. De kamer moest ik uiterlijk 11.00 verlaten te hebben. He ziet het, een keer tijd te over 😀

Dus op mijn gemak heb ik ontbeten. Op de weg naar het ontbijt had ik al wel gezien dat het pakken van mijn fiets nog niet zo eenvoudig lijkt. Een auto staat zo strak naar rechts, dat ik mijn fiets er niet tussen door krijg.

Na het ontbijt ben ik dan ook maar even langs de receptie gelopen. De dame van de receptie, die gister nog liep te rennen in de bediening, liep met me mee. Ze deed gewoon een andere deur open. Ineens kon ik bij mijn fiets. Echt dit hotel is 100m lang, 10 m diep en 3 verdiepingen hoog en bestaat uit een samenraapsel van gebouwen.

Toen ik mijn fiets eenmaal had, was alles er weer snel opgedaan.

Ik zat nog wel met een probleem: alle tassen moeten in de trein voorzien zijn van etiketten. Gister had ik er al naar lopen zoeken, maar niks gevonden.

Ik wilde eerst nog even naar de Aldi om nog wat proviand en drinken in te slaan.

Ook hier in Frankrijk is de schoolmarkt weer aan de gang en laat ik nou daar kunnen scoren. Plakband en archiefkaartjes. Ik ben met de buit weer terug gefietst naar de stad en heb daar in een parkje de tassen van een label voorzien

Nu heb ik nog negen uur de tijd……

Mijn tijd breng ik nu door met mijn ereader en heb ondertussen dit uitzicht

Om 12.30 dacht ik, kom ik lunchen.

Na de lunch ben ik richting station gefietst om daar rustig te zitten lezen. Af en toe in de zon dan weer in de schaduw. De wind vandaag maakt het ‘wat fris’

En toen werd het toch tijd om het station in te gaan. Ik wist in welke wagon (2) ik moest zitten op welke stoel (07), maar waar ging mijn fiets hangen? Toch maar even gevraagd. Natuurlijk in wagon 3.

Oké, dan stel je je daar dus op.

Komt de trein aan

Stopt hij natuurlijk niet op de aangegeven plaats, maar te vroeg. Kan je weer terug lopen.

Ook nu waren er weer helpende handen (lees een andere fietser) die me geholpen heeft de fiets aan boord te hijsen

Bij al het haasten en hijsen had ik mijn hand open gehaald zonder dat ik het merkte. Adrenaline doet wel wat met je.

Nadat ik Ros ‘gehangen’ had en de bagage er onder geschoven, ben ik naar mijn plaats 07 in wagon 2 gegaan

De conductrice heeft me met de pleister geholpen. Stiekem even dit: die komen uit mijn EHBO tasje, want ze had veel (stethoscoop, bloeddruk meter, noem het maar op), maar geen pleisters. Ik ben dus mijn plunjezak in gedoken om ergens onderuit mijn tasje alsnog te pakken.

Daarna hebben we de redt van de reis lief naar elkaar gelachen.

Kom ik bij mijn plaats en zie een jonge dame zitten op mijn plaats. Die wilde zo graag naast haar vriendin zitten. Of ik dan op plaatsje 84 wilde gaan zitten.

Over een half uur komen we in station van Austerlitz aan. Dat is een eind station dus heb ik alle tijd om uit te stappen.

Er hingen nog twee fietsen en die heb ik eerst geholpen. Daarna heb ik mijn fiets buiten gezet en daarna de bagage. En dan staat Ros in eens weer in Parijs

De weg naar het hotel was al bekend. Ik was er dan ook zo. Ook het inchecken had al een keer gedaan. Ik was dus zo door alles heen. Wachten op de liften duurt langer. Ros staat hier ook en de tassen staan zo ver als nodig uitgepakt. Ook morgen hoef ik me niet echt te haasten, als ik maar rond 11.00 weer bij het busstation ben

Zo, nu eerst een……

Vanmorgen was het eigenlijk uitslapen. Het ontbijt zou pas om 8.30 zijn. Om 7.00 was ik toch al op. Naar la Souterrain zou maar een kilometer of 30 zijn.

Met dat ik naar beneden ging nam ik het route boekje mee om naar het adres voor morgen te bellen. Geluk een Nederlander die opnam. Maar welke taal hij ook gesproken zou hebben, ook hij zat vol.

De familie Brandsma gaf me nu in deze tijd weinig kans. Alles zit steeds vol. Half Europa heeft vakantie en zit kennelijk hier en hebben alles al vol geboekt.

Beetje triestig ging ik aan het ontbijt, maar ik had wel een prachtig uitzicht.

Het ontbijt was weer Frans: croissant, stokbrood, jammetjes, maar nu ook een pain au chocolat.

Naast dat ik mijn eten wilde verwerken, moest ik ook een conclusie verwerken: la Souterrain zou mijn laatste stop op de route zijn.

• Er zijn geen slaapplaatsen vrij op dag fiets afstand
• Het blijft hier onverminderd erg heet met weer temperaturen boven de 30°C
• Kamperen gaat het met deze bagage niet worden; ik heb geen tent bij me.

Kortom nu ik hier in la Souterrain ben kan ik de reis afbreken,  makkelijk met fiets in de trein naar Parijs en dan de volgende dag met de Flixbus weer naar Eindhoven.

De route naar Lourdes blijft op mijn bucketlist en is weer makkelijk in la Souterrain op te pakken. Maar dan in mei/juni, vanwege plek en temperatuur.

Dus voor nu even einde oefening

Maar wacht eens ik heb ook nog gefietst vandaag laten we het daar eens over hebben.

Na het ontbijt was het natuurlijk weer sjouwen met de bagage en ze op de fiets doen (Colin = opladen 😜). Daarna moest ik nog afrekenen. Ik vergat wel dat ik de sleutel van het hotel nog in mijn zak had 😞.

Ik ben eerst van het hotel af de brug over het stuwmeer in de Creuse over gefietst en kwam ook meteen in het canton de Creuse. Stoer begon ik de helling op te fietsen. Deze zou rond de 8% zijn. Hoe stoer ik ok deed ik moest afstappen. Ademhaling, hartslag en beenspieren zeiden dat het genoeg was. Toch kon ik inmiddels tevreden neer kijken op het meer.

Bijna boven kon ik nog een laatste blik naar beneden werpen (niet letterlijk natuurlijk)

Daar stonden wat routebordjes

Na weer verdere naar boven te zijn gelopen kwam ik in Crozant. Boven op de berg stond de kerkdeur uitnodigend open. Ik heb mijn fiets neer gezet…….

…en ben naar binnen gegaan. Duidelijk is dat ook deze kerkmensen zich bewust zijn dat ze al eeuwen aan een belangrijke route liggen

Ook na het dorpje Crozant bleef het steeds meer klimmen. Uiteindelijk ben ik 200 m. hoger geëindigd als dat ik begonnen ben.

Was het nu maar zo dat de steiging heel geleidelijk over die 25km verdeeld was. Nee het was ook regelmatig dalen en dan daarna weer verdere omhoog. Klimmen betekent dat je op de top, terwijl je naar adem hapt geweldige uitzichten hebt

Ondanks dat la Souterrain niet ver was kreeg ik van al dat fietsen best weer trek. In het eerste dorpje met winkel, bleek deze gesloten te zijn “Even wat bestellingen weg brengen, zijn om 13.30 weer terug. Om nou twee uur te wachten…….

Het laatste dorp voor la Souterrain had ook een winkel. Terwijl ik de boodschappentas in mijn broekzak deed voelde ik de sleutel van mijn kamer 25km terug zitten. Ik had het nog niet koud, tot schaamrode schaamte ontdekt, of mijn telefoon ging. Natuurlijk was het Aldert om te vragen of ik de kamersleutel perongeluk had mee genomen. Ik moest bekennen en stelde voor om de sleutel van uit la Souterrain op te sturen. Dat was ook Alderts voorstel

Uiteindelijk kon ik in de winkel niets van mijn gading vinden, dus ben ik masr weer op de fiets gestapt. Om aan de laatste echte klim te beginnen. Het venijn zit in de staart; deze klim was tot 400m. Daarna was het bergaf naar

In la Souterrain ben ik eerst naar de Aldi gereden. Ik heb er wat te eten gekocht en een fles koude sju (dorange)

Buiten ben ik de reis mogelijkheden op een rei gaan zetten en heb eea geboekt. Morgenavond een sneltrein naar Parijs. Die komt aan op station van Austerlitz. In het hotel van de heenreis in Parijs een kamer geboekt zo dat ik om 23.00 een bed heb. De flixbus voor de volgende morgen geboekt opdat mijn fiets mee kon en zo kom ik maandag weer in Eindhoven.

Na dat gerommel ben ik la Souterrain echt in gefietst en heb ik het hotel opgezocht.  Ik kwam natuurlijk veel te vroeg. De kamer was nog niet klaar, maar ik mocht wel al mijn fiets wegzetten en mijn bagage op de kamer zetten. Ik heb me eerts masr even in mijn avond kloffie gehezen. Toen dat klaar was  kwamen ze net de kamer doen. Ik denk, ik loop de stad in.

Van zelf ben ik naar het station gelopen alvast voor morgen

Van het station ben ik naar de kerk gelopen. Binnen was er veel te doen over Santiago de Compostela.

En een mooi glas in lood raam is altijd de moeite waard

Buiten kwam ik nog een mooie poort tegen

Vandaar ben ik weer naar het hotel gelopen.  De kamer was klaar

Zo, nu heb ik de administratie af, het grootste deel van het blog gedaan, dus ga ik eten op een keurige Franse tijd: 19.30

Oeps, het is zaterdagavond en ontzettend druk. Na een half uur heb ik mijn bestelling kunnen plaatsen.

Weer een half uurtje later

Toen het bordje leeg was kwam al snel het hoofdgerecht

Maar de dames van de bediening rennen zich echt rot.

Het is de hele nacht warm gebleven op de kamer. Toch heb ik lekker geslapen op al het beddengoed. Vanmorgen liep de wekker om 6.30 af. Na alle dagelijkse ochtend zaken zat ik om 7.30 aan het ontbijt.

Om 7.45 ben ik mijn bagage van mijn kamer gaan halen en heb ik afgerekend met de uitbaatster. Haar vriendin heeft de garage voor me open gedaan, zodat ik mijn fiets buiten kon zetten.

Deze heb ik weer opgeladen, de bidons met koud water gevuld en ik ben op gestapt.

Een kilometer of 7 buiten la Châtre kwam ik bij het plaatsje Sarzay

Een vrij goed bewaard kasteel zoals in een sprookjesboek. De Efteling zou er jaloers op zijn.

Nog eens 7 kilometers verder kwam ik in Neuvy st. Sépulchre (st. Sépulchre is de heiliggrafkerk in Jeruzalem) Daar was ik even verbaasd door de vorm van de kerk

Vandaag doorkruist de route een aantal dalen. Dat betekent veel dalen en veel klimmen. Langzaam steig ik dan naar het Massif-Central. Tot nu toe ben ik van uit Nevers richting westen gereden. Vanaf Neuvy zal het meer naar het zuiden gaan.

Na Neuvy kwam ik ik in Mouhers. De kerktoren vond ik wel bijzonder

Na een paar klimmen en dalen kwam ik na 25 km bij Cluis Dessous. Bij de Maria kapel heb ik even pauze gehouden

Door de warmte en droogte lijkt het hier wel herfst

Het is steeds meer bewolkt geworden en lang niet zo warm als gisteren. Gelukkig wordt ik wel warm van al het klimmen 😉

Natuurlijk had ik bovenstaande nog niet ‘koud’ getypt, of de bewolking brak en de zon scheen weer vol op en het werd , ook zonder klimmen, warm

Na weer wat op en neer in de hoogte, kwam ik 10 km verder in Orsennes. De kerkdeur stond uitnodigend op dus

Buiten was een monument voor de grote oorlog (WO1) met een lange rij namen. Later was voor WO2 er één bij geplaatst. Toen ik de namen vergeleek van beide lijsten zag ik wat doublures in achternamen. Wat een drama moet dat zijn geweest dat twee generaties uit een familie gevallen zijn in twee verschillende oorlogen

Ik stond dat zo te overpeinzen, toen er van achteren geroepen werd. Ik draaide me om en zag een fietster op een oranje Santos aan komen rijden.

We raakten natuurlijk in gesprek. Over fietsen (zij had een probleem met haar hydraulische schijfrem achter). Over werk (onderwijs, natuurkunde, etcetera) Wereldfietsers, GPSMAP, na ja, veel dus

Nicole ging verder naar la Châtre. In st. Amand ging ze naar de fietsenmaker. Daar had ze al over gehoord.

Ik ben nog even blijven zitten. Tenslotte was het niet zo ver meer, maar wel veel klimmen en dalen. De wegen kregen dan ook steeds meer haarspeldbochten. En de hellingen tussen de bochten in waren steil. Gelukkig deden de remmen het goed 😉

Na nog wat berg en dal kwam ik bij hotel du Lac. Ja het ligt aan een (stuw)meer. Al een heel oud stuwmeer in de rivier de Creuze.

Ik zit in kamer 5 en…..

…….heb uitzicht over het meer.(maar ook op de overkant waar hoog op de berg Crozant ligt. Eerste dorp na de wandeling omhoog morgen)

Nu eerst de gewone dingen van de dag.

Ik heb de administratie afgehandeld en ben een haalbaar doel voor morgen gaan zoeken. Het wordt weer een refuge. Probleem is ik heb hier geen GSM bereik.

Ben gaan bellen via de vaste telefoon lijn van het hotel en heb de voicemail ingesproken. De eigenare kent de refuge en zei dat ik het vanavond nog eens mocht proberen. Nu even genieten

Alleen er zijn hier veel wespen en een hoop hoornaars

Straks nog het drie gangen diner

Oh ja het dinner, maar eerst nog even over het adres van morgen. Ik heb nogmaals gebeld met de refuge en die bleek vol te zitten. Mevrouw Cecile ging meteen in d’r zorgstand en is gaan kijken wat wel kon. Uiteindelijk wordt het morgen le Souterrain. Goed eerst het dinner

Na het eten heb ik nog een hele tijd een stik gezellig gesprek gehad met de heer Brandsma. Heb ik het hotel Le Souterrain geboekt. Kortom het bleef nog lang onrustig in Crozant.

Morgen dan maar een kilometer of 30 en voor zondag gaan we morgen vroeg aan de slag.

He, hé, zo was de dag weer aardig gevuld….

Oké, het wordt saai, maar mijn wekker liep weer vroeg af. Even douchen na een warme nacht was geen overbodige luxe. Om 7 uur had ik alles, via de oude wenteltrap, naar beneden gedragen en op de fiets geladen. Toen was het ontbijten.

Tijdens het ontbijt heb met het echtpaar van het hotel gesproken en uitgelegd waar mijn tocht naar toe ging en welk doel het had. Ik heb ze eea van de techniek laten zien van Spot

Om 7.45 reed ik met mijn fiets weer door de stad op weg naar la Châtre. Net buiten st Amand kwam ik een leuk plaatsje tegen voor bierkenners

Na Orval begon het heuvelachtige te worden. Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik toch nog één keer heb moeten lopen

Maar ja, dan levert zo’n klim wel weer mooie vergezichten op. Elk nadeel heb zijn voordeel, om een bekend filosoof aan te halen

De route die ik nu volg valt samen met een Franse route. Af en toe kom je dan ook bemoedigende richting bordjes tegen

Na 30 km werd het volgens mijn lijf tijd voor wat eten en een pauze.

Zes kilometer verder kwam ik dit bord tegen.

Toen ik 40 km had gefietst was het echt tijd voor een portie berm toerisme. Echt even lijf in rust en laten afkoelen.

Gelukkig weer een Heukels, Heinsius en Thijsen berm

Toen ik verder ging was er weinig schaduw en af en toe, voor mij toch nog, pittige klimmetjes. Maar dan zie ook meteen weer dat je in Frankrijk bent.

Volgens de weerapp zou het 36° zijn. Zie dan je warmte kwijt te raken. Na 8 km ben ik even in een lief klein dorpje in de schaduw van een oude linde gaan zitten. De omgeving laat je zo weg dromen.

De lindeboom had nog een raar beest in zich

Ik ben ook nog maar even om een vulling voor mijn bidon gegaan. Sinds vanmorgen heb ik meer 2 l. water gedronken en mijn laatste bidon was echt bijna op

Weer op pad naar de volgende afkoelschaduw. Af en toe een lurker uit de bidon. Vanaf de laatste stop zou het nog 6km moeten zijn.

In de GPS had ik gezien dat er twee supers ‘bijna’ op de route lagen. Mooie plaats om even goed af te koelen. Ik moest natuurlijk lang zoeken 😀

La Châtre in was eerst nog even omlaag langs een oude fabriek

Maar daarna kwam een steile klim over een smalle straat. Om de auto’s niet langer op te houden, ben ik maar afgestapt. Dan zie je ook meer. 😉

Uiteindelijk ben ik door gelopen naar het hotel.

Op de kamer ben ik eerst masr eens gaan uitpakken

Na douchen en de handwas ben ik nog om wat boodschappen gegaan. Knijpers om de was op te hangen.

Bij terugkomst heb ik geregeld dat een aantal dingen van de lunch in de koelkast mochten en 2 0,5l flesjes in de vriezer. Dan blijft de lunch morgen langer koel en het water in de bidons ook. Vandaag had ik mijn water schoon op en zit ik aan de tweede liter sinaasappel sap. Zo krijg ik wel voldoende vitamine C binnen 😀

De ‘administratie’ is weer gedaan, voor morgen de route bekeken en een hotel geboekt, dus wat wil je nog meer?

Oh en straks uit eten

Oké, eten. Als het zo heel heet is dan heb ik nooit zoveel trek. Terwijl ik op zoek ging naar een eetgelegenheid viel mijn oog op mijn kamer raam

Iets verder op kreeg ik een gezicht op stad

Terwijl ik zat te wachten hoorde ik een 2CV starten. Ik heb snel mijn camera er bij gehaald

Goed dan het eten